Zwanger & borstkanker, het verhaal van Marjolein

Januari 2018, de laatste maand van mijn zwangerschap en ik voelde een verdikking in mijn rechterborst die ik via Google weet aan een verstopte melkklier.

2 maart 2021
1 reactie

Borstkanker kwam niet bij mij op, in mijn familie komen een boel nare ziekten voor maar géén kanker. De huisarts en lactatiedeskundige kwamen tot dezelfde conclusie en de remedie zou eerst groene kleicompressen en na de bevalling borstvoeding zijn.

Jet is op 9 februari om 07.06 geboren na een razendsnelle en stormachtige bevalling, tweeënhalve week te vroeg, een imposante 54 cm en 3900 gr. Na de bevalling begon ik met borstvoeding, maar dit liep niet lekker. Mijn rechterborst was pijnlijk en het geven van de borstvoeding gaf een hoop stress. De bult bleef ook groeien. Toen Jet bijna drie weken oud was ben ik opnieuw naar de huisarts gegaan die mij direct doorstuurde voor een echo.

Precies op de dag dat Jet drie weken oud was kreeg ik de echo en rook de echoscopist onraad. Het eerste biopt werd genomen. Jet was bijna vier weken oud toen op advies van de chirurg een tweede biopt werd genomen omdat er onrustige cellen werden aangetroffen in de bult. Het beeld was toen nog diffuus- de radioloog weet het aan de zwangerschap, de patholoog vreesde kanker, op schaal van 1-6 zat ik op een 3. Little did we know..

De uitslag van het tweede biopt kregen we net voor Jet vijf weken oud was en het was goed mis. Triple negatief kanker. Direct afspraken voor MRI en PET om uitzaaiingen in kaart te brengen en of we nog een kinderwens hadden.. De nachtmerrie begon goed vorm te krijgen.

Jet was zes weken oud toen gelukkig bleek dat de kanker niet uitgezaaid was op afstand, wel was de tumor in mijn borst maar liefst zes cm groot. De lymfe het dichtst bij de borst was twijfelachtig dus daar moest nog een biopt van genomen worden. Tevens werd het behandelplan vastgesteld: chemo, operatie en bestralingen. Het jaar 2018 was gevuld. Net als 2019. De naweeën duren tot op de dag van vandaag voort….

Op onderstaande site deel ik mijn updates vanaf het begin van de KankerAchtbaan, die op 30 maart 2018 startte met de eerste chemo. Hoewel het geen echte achtbaan meer is (de loopings zijn wat geluwd) is er nog steeds (soms onverwachte) beweging. Het is rustiger en ik durf meer te vertrouwen, maar ik ben niet uit de achtbaan…. Wellicht gebeurt dat ook nooit…. En ook daar vind ik dan mijn weg wel in.

https://sites.google.com/view/moeder-echtgenoot-patient/homepage

Marjolein
42 jaar

1 reactie

  • Anne says:

    Lieve Marjolein, via deze weg voor het eerst op jouw website terecht gekomen en begonnen met het lezen van jouw verhaal. Wow…
    De grote lijnen kende ik natuurlijk inmiddels en jou ken ik inmiddels ook wel een beetje, maar nogmaals… wow…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.