Zorg

Mijn verhaal begint vorig jaar begin juli 2020. Ik had een vrij weekend en voelde iets verdachts in de linker borst. Heel gek maar ik wist toen al dat het fout was, alleen in het weekend kun je niks doen.

10 mei 2021
7 reacties

Ik ging maandags aan het werk en deed waar ik ook zo’n plezier in had een leerling begeleiden en nam van de gelegenheid gebruik om de huisarts te bellen. En toen ging het snel, na de huisarts onderzoek ziekenhuis en daar ontdekte ze een kwaadaardige tumor in de linkerborst.


Hoe ik het heb gedaan weet ik nog steeds niet maar ik ben na dit nieuws gewoon avonds gaan werken.
Ik werk in de zorg, en daarom heet mijn titel ook zorg. Daar bestaat mijn leven ook uit zorgen voor die ander mijn gezin enz. enz. En dan nu zit je aan de andere kant tegenover wat jouw collega’s had kunnen zijn .
Daar heb ik best moeite in het begin mee gehad ,maar heb dat op den duur losgelaten.

Ik ging in een achtbaan van onderzoeken en emoties met mijn dierbare, ik was sterk en krachtig. Nog nooit ziek geweest en dan dit. Later bleek rechts ook wat te zitten alleen waren die niet kwaadaardig .En dan ga je dan chemo immuun therapie.
Veel bijwerkingen, maar werken naar resultaat en die kwam de kwaadaardige tumor reageerde. Wel nog steeds een operatie, (borstbesparende).

Je wordt afhankelijk vreselijk, kon niet meer werken ook vreselijk.
Maar je leert je omgeving kennen.
Mensen zijn bang of erg betrokken, laten je vallen of zijn er voor je.
Dan zat ik ook nog in een wereld die beperkt was, je kon niet veel qua ontspanning.
Gelukkig had ik in die tijd revalidatie 2 x per week, lekker sporten met lotgenoten.
Eruit zijn bezig zijn met je lijf en goede gesprekken waar ik een fijne vriendschap van heb overgehouden.

Operatie kwam er aan, de chirurg ging voor goud en dat werd het ook.
De kanker was weg en ik had nieuwe borsten die in de top 5 kwamen van zijn werk zoals hij vertelde. Er zijn ook foto’s van gemaakt voor documentatie.
Maar het herstel duurde lang en ik moest nog meer naar mijn lichaam luisteren.
Nu ga ik weer een stap verder, 15 bestralingen en dan nog even herstel revalidatie.

Ik ben er nog niet maar ik heb geknokt en dankbaar voor de warmte en liefde die ik voelde van mijn omgeving . Was dan niet altijd fysiek, maar uit de post en bloemen en al de lieve berichten haalde ik toch kracht uit. Ook van mijn lieve man die nu extra de schouders eronder moest zetten en dat viel niet mee ,was ziek en opstandig.
Maar ook hier komen wij sterker uit en ik hoop dat ik met mijn verhaal vrouwen herkenning kan geven of wat dan ook.
Wie weet maak ik er mijn missie van .

Vreemd iedere jaar kocht ik de armbanden voor mijn onze dochter en mijn moeder en dan het zelf krijgen.

Liefs Caatje

7 reacties

  • Petra Metz says:

    Wat een kanjer ben je ook ….. zo sterk zo krachtig, maar ook kwetsbaar…
    Ben super trots op jouw , de zon gaat ook weer voor jou schijnen!! Dikke kuszzz

  • Janny says:

    Carina, ik ben trots op jou. Prachtig geschreven zo recht uit je hart. Je komt er weer bovenop, dat heb je altijd geroepen. Je hebt nog een prachtig leven voor je met John en de kinderen en je kleinkind.
    Respect voor jouw doorzettingsvermogen en positiviteit.
    Tot snel…

  • Miranda says:

    Lieve Carina, kippenvel bij het lezen van jouw verhaal. Maar ik ben blij je weer gezien te hebben in deze gekke tijden, HAha we hebben weer eens ouderwets gelachen gesnabbeld en ‍♀️Maar buiten dat ben ik zo blij voor jou en je gezin dat je weer een stap vooruit bent en weer wat energie kunt opbouwen om de oude vertrouwde vriendin te worden, die je steeds was, maar door Corona alles even wat minder contact! Lieve knuffels van mij/ ons

  • Peter verdaasdonk says:

    Hoi kleine zus.
    Je bent met recht mijn grote zus geworden,zoals je deze ziekte tegemoet bent getreden en het nu verwoord hebt.
    Chapeau!
    Je broer.

  • Melissa de Vooght says:

    Lieve mam,

    Het is allemaal wat.. maar hoe je jezelf er doorheen slaat dat doe je toch maar even.. Nu aan je laatste stukje herstel bezig en wat ben ik trots. Dat je maar gauw weer de oude en gezonde mama (oma) mag worden! En dat we samen nog veel van deze armbanden(of andere dingen :P) samen kunnen kopen.

    Dikke knuffel en kus
    van ons -xxx-

  • Jvd bemt says:

    Beste carina je hebt het mooi verwoord zware tijd ook voor je man heel veel sterkte met het laatste stuk je kan het grt tante jo

  • Lisette says:

    Dag nichtje, wat een enorme strijd heb je geleverd en wat verwoord je het hier mooi. Veel sterkte met de laatste loodjes en daarna hopelijk alleen maar zonneschijn voor jullie. Xx

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.