Vertrouwen in een leven na borstkanker

21 juli 2015. Ik was net drie weken getrouwd toen ik hoorde dat ik borstkanker had. Mijn man had een knobbeltje gevoeld en de volgende dag zat ik bij de huisarts en in het ziekenhuis.

25 september 2015
1 reactie

Saskia (28): ”Ik werd door elke specialist gerust gesteld: de huisarts dacht aan de fibroadenoom omdat het bobbeltje “zo mooi rond voelde”. Ik twijfelde nog om een echo te laten maken. Ook de arts die de echo maakte stelde mij gerust: “het paste niet bij mijn leeftijd”. Een lang weekend volgde en op dinsdag kwamen de verschrikkelijke zinnen: “ga zitten. Het is niet goed. Het is inderdaad borstkanker…. Hebben jullie een kinderwens?”

De maand die volgde is de meest verschrikkelijke van mijn leven geweest. Het eerst dat je denkt is ” ik ga dood”. Depressieve en hysterische huilbuien volgden. Ik heb hele ochtenden samen met mijn man in bed gelegen, innig verstrengeld. We lieten elkaar niet meer los.

Wat de toekomst precies gaat brengen weten we niet. Dat weet niemand gelukkig. Wat voor nu wel duidelijk is, is dat ik niet erfelijk belast ben en dat het niet is uitgezaaid. Ik zit nu in mijn bestralingen en met een goede structuur wat betreft dagindeling en rustmomenten is dat goed vol te houden. Ik ben erg zenuwachtig wat de chemo, hormoontherapie en immunotherapie gaan brengen. Mijn haar laat ik elke paar weken een stukje korter knippen om mij voor te bereiden om de chemo. Je leest zoveel “tips” op internet. Goedbedoeld, maar ik probeer het allemaal niet te zwaar op te vatten, vooral positief te zijn en er zelf maar achter te gaan komen.

Wat heel fijn is in de aanpak van tegenwoordig, is dat er IVF-behandelingen worden aangeboden. Dit geeft zoveel steun en de hoop dat er een toekomst en mogelijkheid op kinderen is na de ziekte, ook al laat je eigen je lichaam je mogelijk in de steek. Er liggen nu 15 “koude kikkertjes” op ons te wachten in de “diepvries” van het UMC. Ook zijn er een hoop instanties die fysieke training en ontspannende activiteiten aanbieden. Het Borstkanker Boek van Pink Ribbon heeft mij de eerste maand enorm geholpen. “Borstkanker” is zo alles omvattend, hier staan een hoop details want geen een diagnose borstkanker is hetzelfde.

De komst van de immunotherapie zorgt ervoor dat mijn prognose een stuk beter is dan 30 jaar geleden. Ik ben positief! En de steun van zoveel familie, vrienden en collega’s helpen mij hier enorm in. Ik heb vertrouwen in een leven na borstkanker. Ik ga er in ieder geval verdomd hard voor knokken.”

1 reactie

  • Tessa says:

    Ik ben gigantisch trots op je liefste Sas, heel mooi stuk.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.