Nicky (29) dacht dat het gevaar geweken was

“Toen in 1999 ook de tweede borst van mijn moeder was weggehaald, maakten we ons nergens meer zorgen over. Dat bleek ten onrechte, want in september 2002 werd ze onwel voor de klas – ze was lerares Frans. Tumoren in haar hoofd, uitzaaiingen van haar borstkanker. Begin 2004 is ze overleden. Ik was achttien. Het is heel verdrietig dat ik nooit als volwassene een band met haar heb kunnen opbouwen.

16 oktober 2013
7 reacties

Tags: , , , , , ,

In onze familie werd altijd al wel open over borstkanker gepraat. Mijn oma, die een onwijs leuk mens schijnt te zijn geweest, overleed aan borstkanker toen ik negen maanden was. Nichtjes van mijn moeder zijn ziek geweest, maar maar niet allemaal overleden, gelukkig. Toen het in 1998 bij mijn moeder haar werd geconstateerd, schrokken we natuurlijk omdat ze zo ziek was, maar het kwam niet geheel als een verrassing. Ze werd meteen geopereerd. Ze kreeg een zware chemokuur en een jaar later werd haar andere borst preventief verwijderd. Na een borstreconstructie zei ze: “Zo, ik kan mijn leven weer oppakken.”

Nicky Westerhof

Mijn moeder was altijd de spil van ons gezin. Ondanks alles was zij degene die ons er door trok, die ons aan het lachen maakte als we verdrietig waren. Voor de chemo had ze haar haar afgeschoren. Ik moest huilen, maar zij zei: “Wat maakt dat beetje haar uit? Het gaat om leven!” Eind januari 2006 hoorde ik dat ik ook een genetische aanleg voor borstkanker heb. Dat moment staat echt in mijn geheugen gegrift. Ik ben toen zó bang geweest! Een jaar later zijn mijn borsten uit voorzorg weggehaald. Artsen stonden daar toen nog niet erg voor open, maar mijn moeder had me geleerd mijn eigen pad te kiezen.

Borstkanker loopt als een rode draad door ons leven. Ook door dat van mijn vader. Toen hij verliefd werd op mijn moeder, wist hij natuurlijk van niets. Maar nadat eerst zijn schoonmoeder en later zijn vrouw aan borstkanker overleed, maakt hij zich nu zorgen om mij en mijn twee zusjes. Daar heeft híj nooit om gevraagd. Maar ja, wij natuurlijk ook niet.”

7 reacties

  • Caroline says:

    Het blijft een rotziekte.
    2 jaar geleden werd bij mij borstkanker ontdekt,ik was 35.
    Na een amputatie volgde de chemo.
    Een jaar later bleek dat ik ook gen drager was van brca1.
    Ook ik heb mijn andere borst laten amputeren en mijn eierstokken zijn verwijdert.
    Ik weet wat je doormaakt en wil je heel veel sterkte wensen.

    Caroline

  • henriette sterken says:

    wat leef ik met je mee !!!
    mijn moeder is ook overleden aan borstkanker ze heeft maar 54 jaar mogen worden
    de kanker zat bij haar in de familie dus ik heb me laten testen en jawel ik ga ook de molen in ik ben 44 jaar
    maar wat is dit moeilijk om alles en wat nodig is weg te laten halen met misschien de gedachte
    dat het daar niet komt maar elders je bent geen baas meer over je eigen lichaam
    heel veel sterkte

    henriette

  • Dapper!!!!!

  • joycecolumn says:

    Hoi Nicky,
    Mooi dat je jouw verhaal ook nu weer wilt delen!
    Ik heb je eerder ontmoet, je bent en blijft een bijzonder mens!

  • Annelies Sweebroek says:

    Heel knap hoor dat je dit heeft gedurfd.
    Ik ben 4 jaar geleden aan borstkanker geopereerd, ik had gelukkig geen uitzaaiingen in de lymfklieren. Dus mijn borst hoefde niet geamputeerd te worden, ik kreeg chemo en bestralingen. Op dit moment gaat het redelijk goed met. Maar ook bij ons loopt kanker als een rode draad door ons gezinsleven. Ons gezin bestond uit 7 personen, waarvan 5 geconfronteerd zijn met deze ziekte en 2 daarvan eraan zijn overleden.
    Ik was de enige met borstkanker de andere hadden allemaal darmkanker, waar we voor getest waren en tegen ons gezegd werd dat het niet erfelijk bepaald was. Bij mij kon dat er niet in omdat we bijna allemaal te maken hebben gehad of nog hebben met deze verschrikkelijke ziekte.
    Ik weet dus ook wat je door heeft gemaakt en vind dit heel dapper

  • Xandra says:

    Ik voel heel erg met jullie mee,en heb bewondering voor jullie.
    Wens jullie heel veel sterkte en gezondheid toe in jullie verdere leven!
    Bij mij in de familie waren er erfelijke hartaandoeningen,nooit bijbstilgestaan,dat het mijnook zou treffen,mijn moeder overleed toen ze 70 was,mijn broer kreeg later 5 bypasses,en ik 3 jaar later aan de beurt,heb 2 bypasses gehad,dmv een open-hartoperatie,en voel me nu goed,wel met medicatie enz.
    Xandra

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.