Patries (36): “Ik ben de hoofdrolspeelster in dit verhaal…”

Woensdagavond: Zolang ik leef komt op tv, Ik kijk het iedere week , pink geregeld een traantje weg!
Daarna ga ik lekker in de douche en voel iets in m’n rechterborst…. Ik roep manlief en vraag of hij het ook voelt en of hij iets aan m’n borst kan zien! Ja ook hij voelt iets… oké, morgen de dokter maar eens bellen.

17 augustus 2016
2 reacties

De dokter gebeld, mag diezelfde dag langs komen. Ook de dokter onderzoekt de borst en ja ook hij voelt “iets”. Wat kan dat zijn….. Opgezette klier, iets met hormonen, menstruatie enz enz. We spreken af om over 2 weken terug te komen en het dan opnieuw te bekijken. 2 weken later zit het er nog steeds…..Ze sturen me door naar het ziekenhuis.

De volgende dag kon ik al terecht in het ziekenhuis op de mammapoli! Nuchter en positief als ik ben dacht ik er nog niet al te veel van…. Ik vond die opgezette klier erg aannemelijk!
Op de mammapoli vertelde ze me dat ik onderzoeken kreeg, we starten met het onderzoek van de mammaverpleegkundige. Vond zij iets dan werd er een mammagrafie gemaakt, daarna echo en zo verder, bij mij hield het op na de echo. De man van de echo ziet niks verontrustends! BAM we like that!

Dus ik mocht weer terug naar de mammapoli, daar kreeg ik het afrondende gesprek met de chirurg. Na enige twijfel vanuit de mammaverpleegkundige werd er afgesproken om na een half jaar terug te komen voor controle. Maar mocht er iets veranderen dan mocht ik altijd bellen! Prima, lekker samen naar huis.

2 weken later is er in mijn dorp noodweer (lees:tennisballen vallen uit de lucht) ons hele huis/ tuin ligt aan gruzelementen! Ik heb dat hele weekend gesjouwd. Op zondagavond had ik last van mijn borst. Misschien door het sjouwen? Het leek wel of het “knobbeltje” groter was geworden en het voelde onprettig…..maandag toch maar even het ziekenhuis bellen.

Maandagochtend bel ik het ziekenhuis, doe mijn verhaal. Ze vonden het fijn dat ik belde omdat ze me ook wilde bellen, ze toch vreesde dat er een verkeerde diagnose is gesteld………WAT……ojee…..dit meen je niet!
Woensdag moest ik een biopsie laten doen en de dinsdag erop vertelde ze ons dat ik borstkanker heb…..Meteen werden de lymfeklieren onderzocht, de donderdag daarop kreeg ik te horen dat het uitgezaaid was naar de lymfeklieren. Van niks naar heel veel, niet te bevatten!

En dan start het circus, compleet gekkenhuis, iedere dag onderzoeken. Wat gebeurd er allemaal en weet je wat het gekke is… ik ben de hoofdrolspeler in dit verhaal en zo voelt het helemaal niet want ik ben nog steeds niet ziek!

Mijn allerliefste man gaat overal met me mee, hij is er voor me! Hij zegt tegen iedereen dat WE samen kanker hebben en dat we de strijd aan gaan….. Ik besef me maar al te goed dat ik een bofkont ben met zo een lieverd aan mijn zijde.
We starten de strijd met 8 chemo kuren…… daar ligt nu onze focus. De rest vertel ik nog!
Het is GAME ON! Kom maar op!
Liefs Patries

2 reacties

  • Ilona says:

    Hoi Patries,

    Ik herken je verhaal helemaal, zit namelijk in hetzelfde schuitje en ben net zo oud (of jong!!) als jou.
    Lijkt net of het over iemand anders gaat…..

    Wat fijn om een man te hebben die achter je staat! Dat scheelt zoveel, ook mijn man in mijn grootste “fan”, steun en toeverlaat.

    Veel sterkte de komende periode en vergeet niet om ook van de mooie en leuke momenten te genieten.

    Lieve groet, Ilona.

  • Wendy says:

    Hoi Patries,
    Wat een overeenkomsten. Allebei jong en ziek, een lieve man en kindjes die je steunen en tja….. die hagelstenen…daar hebben wij ook last van gehad.

    Ik heb inmiddels de 8 kuren en operatie achter de rug. Sta nu in de wacht tot ze kunnen gaan starten met de bestralingen.
    Denk vooral aan jezelf en je gezin. Heel veel sterkte en zet hem op!!
    Liefs Wendy

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.