Bianca (33): “Iedere chemotherapie betekende een grote lijdensweg…”

Eind 2009…. Ik heb pijn in mijn rechterborst. Mijn lieve tante had net de strijd verloren van kanker. Opa daar zo verdrietig om ligt op laatste dag in het ziekenhuis… Nee ik moet er nu eerst voor de familie zijn…

12 augustus 2016
4 reacties

Tags:

Opa overleed jan 2010. Een week later begint mijn mallemolen… En vertel ik oma eind januari het erge nieuws… Ik – net 33 – heb borstkanker!!! *zuchttt *

Na een ingrijpende operatie, dubbele amputatie en reconstructie in een, begint ook de heftige lange weg die chemotherapie heet.
Mijn kindjes klein. Mijn man komen we dan achter, heeft borderline.
Gelukkig zeer grote steun van mijn ouders. En mijn zusje ondanks paar honderd km afstand vaak aanwezig.
Iedere chemotherapie betekende voor mij een grote lijdensweg…. Maaaarrrrr in geen geval willen opgeven. Na mijn revalidatie gesterkt gevoeld door alle velen gesprekken met de groep, besluit ik te scheiden.
En toen ik tijdens een bella donna dag een mooie fotoshoot kreeg (zie foto) wist ik ‘t….
Ik heb dit overleefd… Ik ga nu eindelijk voor mezelf leven… Het is maar zo respectievelijk, geniet gewoon van de kleine dingen.
Ondanks vele tegenslagen weet ik dat het erger kan zijn… Ik heb het geluk nog dagelijks naar mijn mooie rijkdom (2 dochters) te mogen kijken.
bianca web

4 reacties

  • Wil says:

    Geweldig dat je de boel weer opgepakt hebt zeer belangrijk voor je kinderen en jij natuurlijk ook dat je ervan kan genieten heel veel sterkte en succes
    Groetjes Wil

  • Harrie van Tuijn says:

    Je bent een kanjer in het kwadraat

  • Carla Vaessen says:

    Wat een kracht! Bewondering alom.

  • Bianca says:

    Dank voor de lieve reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.