‘Hoe jouw kanker mijn leven redde’

Lieve achternicht,
Een jaar of 30 geleden hebben we elkaar eens ontmoet. Kleuters waren we, we speelden met ballonnen op een familiedag in het midden van het land. Ik heb je nooit meer gezien of over je gehoord tot je afgelopen zomer mijn leven redde.

16 september 2019
3 reacties

Tags: , , , ,

Het spijtte me te horen dat je zo jong borstkanker had gekregen. Dat er een genafwijking in de familie zou kunnen zitten alarmeerde me niet. Een paar maanden later liet ik bloed prikken. ”Het zal wel loslopen”, zei ik, terwijl ik de klinisch geneticus de hand schudde.

Toen ze me zes weken later opbelde met de langverwachte genuitslag was ik stil. Ik dacht aan jou. Zo voelt het dus om slecht nieuws te krijgen. Scans en fotos, echo en biopt volgden. Zonder kanker vervolgde ik mijn weg. Operaties, overgang, expanders, focus op de horizon. Alles uit vrije wil en zonder aarzeling.

En hier lig ik dan, te knuffelen met mijn jongste zoon. Ik hou hem stevig vast en zal nooit vergeten hoe jouw kanker mijn leven redde.
Do

3 reacties

  • Marian says:

    Lieve schoondochter,
    Je hebt mooi verwoord wat er jou is overkomen. Blij voor jou, voor je man, onze zoon en onze 3 mooie kleinkinderen dat je deze weg durfde te kiezen.
    Fijn dat we in een tijd leven waarin deze keuzes gemaakt kunnen worden.
    We hopen en bidden dat we daarom nog lang van je kunnen houden en dat je op jouw manier in je beroep ook op andere wijze levens mag blijven redden♡
    Marian

  • Kristel says:

    Lieve Do, ik ben je tante en ook ik bleek gendrager. Net als jij ben ik dit dankzij hetzelfde achternichtje te weten gekomen. Gelukkig gaat het met haar inmiddels goed. Jij wist na het slechte bericht direct dat je eigen regie wilde houden en nam je maatregelen. Ik twijfelde nog en wilde eerst weten welke van mijn jong volwassen kinderen dit gen via mij hadden gekregen. Met name onze dochter was mijn grootste zorg. Stel dat ik jou keuze volgde, wat zou dat met haar doen? Welke jonge vrouw wil nu weten dat je binnen 10 jaar zulke grote keuzes moet maken… Natuurlijk mochten ze zelf weten of ze dit nú, later of nooit zouden willen weten, maar uitstel bleek geen optie. Alle drie dapper naar het ziekenhuis en na het spannende moment van de uitslag bleek onze dochter géén gendrager. Dolgelukkig waren we, want intussen was bij mij tijdens een laatste controle middels een MRI scan borstkanker geconstateerd. Weliswaar in een beginstadium, maar wel in béide borsten. Inmiddels ben ik net als jij geopereerd, zit ik in een natraject en gaat het góed met me. Ik had jou met je jonge gezin zéker anders gegund, maar wat heb je me mooi door alle stappen heengeloodst en wat heeft me dat een rust gegeven. Daarnaast is door dit alles onze band flink versterkt, hoe prachtig is dat. Wat ik vooral van je leerde: hou eigen regie en volg je gevoel. Garanties krijg je nooit, maar niets doen en wachten of je als gendrager de rest van je leven wel of geen mazzel hebt is eigenlijk geen optie… Lieve Do, dankewel

  • Esther says:

    Lieve Do,
    Als oppas van jouw/jullie kinderen mocht ik dit proces van heel dichtbij meemaken. En dat is best bijzonder maar ook heftig zo nu en dan voor mij/ons geweest. We konden er altijd heel open en goed over praten. Ook met de kinderen. Dat vond en vind ik altijd erg bijzonder en speciaal geweest. Hoe de kinderen ermee om zijn gegaan, heel knap, want ze zijn nog zo jong. Maar dat zegt ook iets over jou als moeder Do xx Maar wat weet ik o.a. het moment nog goed van bloed prikken, je had gewerkt en twijfelde of je nog wel moest gaan want je was best moe. Je ging eerst “maar even slapen” We hadden het er toen nog over gehad. Wat ben ik blij dat je toch wel bent gegaan. En nog zo’n moment die op mn netvlies staat, de dag van je operatie. We gaven elkaar een knuffel, ik paste die dag op de jongens. Ik zag je emotie, en toch was je krachtig ondanks je kwetsbaarheid. Je onderging het. Ik heb je nooit horen klagen. Je bent een bijzondere krachtige lieve vrouw met veel doorzettingsvermogen Do!!! Fijn dat ik veel in die bijzondere periode voor jou/jullie als gezin mocht en kon betekenen…en nog;) LIEFS “Je oppas” Esther xxx

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.