Het ‘What If’-scenario

Ir75 (40): “01/05/2010 : Wegens familiaire belasting heb ik in april voor het eerst een mri onderzoek gehad van beide borsten, gevolgd door een echo en een mammografie, op de laatste twee is niets te zien maar op de mri is er een afwijking te zien van zo’n 4,5 mm.

24 augustus 2015
Laat een reactie achter

In het ziekenhuis waar ik op dat moment onder controle ben, kunnen ze geen mri geleide biopsie doen en het voorstel is om een half jaar later de mri te herhalen. Ik ga daar niet mee akkoord en ga op zoek naar een ziekenhuis waar dat wel kan en zo kom ik in het AZM terecht.
Na het maken van een nieuwe mri en het doen van een biopsie blijkt het te gaan om een fibroadenoom met daarin verstopt LCIS, dit wordt op mijn verzoek verwijderd en vanaf dan lopen mijn jaarlijkse controles via Maastricht, het zal precies 5 jaar goed gaan..

04/08/2015 : Mijn jaarlijkse mri, mijn lief gaat met me mee en we maken er “een dagje” van.

“Ah zie je wel, niks aan de hand”

10/08/2015 : De uitslag bij de chirurg maar eerst nog even de mammografie, omdat er clips in mijn rechterborst zitten die ze na de vorige operatie hebben achtergelaten moet ik met (letterlijk) in allerlei bochten wringen om ze op de foto te krijgen maar het lukt, ik pak mijn arme dames weer in en ga vol goede moed weer in de wachtkamer zitten.
Ik voel me eindelijk weer een beetje oké sinds ik 3 maanden geleden mijn moeder verloor, zij was een amazone maar stierf uiteindelijk aan uitgezaaide longkanker net als mijn vader 18 jaar hiervoor.
Dan gaat de deur open en roept de verpleegkundige me terug voor nog een echo, ik vraag nog of ze mijn mri al hebben bekeken, ik heb heel veel klierweefsel en een mammografie is bij mij eigenlijk heel slecht te beoordelen.
Ik mag op de tafel gaan liggen en ontbloot mijn rechterborst, geen idee waarom maar aangezien ik daar eerder aan geopereerd ben ga ik ervan uit dat ze deze willen bekijken, ik heb het mis, de radioloog wil graag mijn linkerborst bekijken.
Hij maakt wat plaatjes en ik zie (opgelucht) een enorme cyste in beeld verschijnen, “ah, zie je wel, niks aan de hand”
De radioloog vertelt me dan dat er op de mri iets is gezien, 7 mm en BIRADS 4, hij geeft aan dat het verstandig is hiervan een biopsie te nemen, wederom via mri want het is niet te vinden op de mammografie en de echo.

14/08/2015 : Ik meld me samen met een vriendin in het AZM voor de mri geleide biopsie, de vorige was niet bepaald een pretje en ik zie ertegen op, aan de andere kant bedenk ik me dat ik eigenlijk een gezegend mens ben dat ik me jaarlijks uitvoerig mag laten controleren dus tandjes op elkaar en ik laat het over me heen komen.
In de dagen die volgen ben ik veel bezig met mijn linkerborst, het ene moment weet ik zeker dat het niets is en aan de andere kant “weet” ik dat de kans aanwezig is dat het een keer niet goed zal zijn.
Ik probeer me niet al te druk te maken maar lees ondertussen op internet veel over borstkanker onder het excuus “je weet ooit nooit”..

“Ik probeer haar blik te peilen, maar ze zou een uitstekende pokerspeler zijn…”

20/08/2015 : D day, om 11.10 heb ik een afspraak met de chirurg voor de uitslag van de biopsie, mijn lief gaat wederom met me mee en wanneer ze ons stipt om 11.10 komt halen in de wachtkamer probeer ik haar blik te peilen maar ze zou een uitstekende pokerspeler zijn.. In de spreekkamer krijgen we net de kans om te gaan zitten als ze met de deur in huis valt en zegt dat er borstkankercellen zijn gevonden in het biopt , ik ben ineens ijzingwekkend kalm en realiseer me dat ik hier eigenlijk altijd op heb gewacht..
Het gaat om een invasief ductaal carcinoom, graad 2 en 100% ER en PR positief, de HER2NEU is nog niet bekend.
Intussen is er een mammacare verpleegkundige aangeschoven en krijg ik een lijstje met opties, ik weet dan al dat ik ze beide kwijt wil en mijn chirurg heeft daar ook rekening mee gehouden, ze kent me na 5 jaar en kent mijn familiegeschiedenis.
Met mijn lief heb ik al vaak gesproken over het “what if” scenario en hij steunt me voor de volle 100% en grapt richting chirurg dat hij mijn nieuwe borsten uit zal zoeken, we moeten allemaal lachen en het haalt het zware er een beetje af.
Dus nu zit ik hier, ineens ziek met nog heel wat te regelen voor ik binnen nu en 4 weken geopereerd ga worden, er is nog niets bekend over een eventuele nabehandeling maar dat wordt na de operatie bekeken..”

foto blog
“De tattoo heb ik 5 jaar geleden laten zetten na mijn eerste operatie waarbij lcis werd verwijderd. De gedachte erachter is dat een kat 9 levens heeft en altijd op zijn pootjes terecht komt, hopelijk is dat nu ook zo.”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.