Het leven houdt niet op na borstkanker

Ik ben Daniela, moeder van 3 kinderen en ben ex-borstkankerpatient.

26 september 2015
1 reactie

Daniela: ”In 2000 raakte ik zwanger, ik was toen 23 jaar. Na de bevalling van mijn zoontje op 24-jarige leeftijd merkte ik een knobbel in mijn borst. Ik liet het onderzoeken: de artsen dachten dat het om een ontstoken melkklier ging, maar het werd alleen maar groter, dus er werd een biopsie gedaan. Ze zagen toen onrustige cellen dus 1 week erna werd er weefsel weggenomen. Toen ik terugging voor de uitslag zakte de grond onder mijn voeten weg: ”Mevrouw, we hebben een slechte mededeling voor u, u heeft borstkanker.” Mijn eerste gedachten was: ik ga dood en mijn kind dan? Door alle onderzoeken waren er gelukkig geen uitzaaiingen, al mijn lymfeklieren zijn verwijderd maar waren schoon, maar omdat ik zo jong was, kreeg ik wel een amputatie en dat op 24-jarige leeftijd met 6 chemokuren en 35 bestralingen… dat was best heftig met een zoontje van 6 maanden oud, maar dankzij hulp en steun van mijn familie ben ik er goed doorheen gekomen. Na de tijd van herstel heb ik een borstreconstructie gekregen d.m.v. de rugspier en prothese. Ook is er een erfelijkheidstest gedaan en ik ben geen drager van het borstkankergen, en het was ook niet hormoongevoelig.

Het is nu bijna 14 jaar geleden maar het voelt nog als gisteren. Daarna heb ik nog 2 gezonde kinderen gekregen. Ik ben er nog dagelijks mee bezig, het lukt me niet om het een plekje te geven, altijd bang voor terugkeer in de andere borst. Ik merk wel dat ik na de chemotherapie mijn lichaam in acht moet nemen. Ik ben 80/100 % afgekeurd. Vanwege dat alle klieren verwijderd zijn heb ik dus constant pijn aan mijn rechterarm. Dat is best lastig: niet tillen en schoonmaken is zwaar. Nu de kinderen groter zijn, is het wat makkelijker allemaal. Ik ben wel anders gaan denken in het leven. Niet overal meer een probleem van maken en leven en genieten van de dag, dat heb ik wel geleerd in de tijd van mijn ziekte. Dat wil ik graag meedelen aan borstkankerpatiënten: dat het leven niet ophoudt na borstkanker.”

2014-08-19-1-1

1 reactie

  • Hedwig says:

    Ook ik ervaar jouw verhaal, uwv wil mij weer aan het werk sturen, met dagelijkse pijnen ben ik verre van gemotiveerd. Die 3uur per dag dat het gaat wil ik proberen te genieten, genoeg meegemaakt en nog. Hoe kan ik begrip krijgen bij uwv en afgekeurd worden

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.