Een gedicht over borstkanker

Op vrijdag 23 augustus 2019 kreeg ik te horen dat ik borstkanker had. Het was alsof de grond onder mijn voeten wegzakte… Kanker, dat was toch iets van andere mensen, dat zou mij toch niet overkomen?

6 september 2021
Laat een reactie achter

Toch was het zo en mijn traject startte: een bortsbesparende operatie, bestraling en vijf jaar tamoxifen. Ik ben nu twee jaar verder en ik voel me langzaamaan beter: weer langzaam mijn oude energie terug… Toch heeft de ziekte mij onzeker gemaakt. De onbevangenheid die ik vroeger had is weg. Aan de andere kant heeft het me minder bang gemaakt voor ziekte en kan ik nu een goede luisteraar zijn voor mensen die ziek zijn (dat vond ik vroeger moeilijk).


Ik wist eerst niet hoe ik het beste mijn ziekte kon verwerken… In 2020 begon ik gedichten te schrijven waarin ik mijn ervaringen probeerde vorm te geven. Hieronder deel ik 1 van die gedichten. Ik hoop natuurlijk dat iemand er herkenning en/of troost in kan vinden.

Lieve groet en sterkte voor allen die op directe of indirecte wijze met borstkanker te maken hebben (gehad). – Maruja

Glijbaan

Glijbaan op mijn borst
Glijbaan als ijs
De lijn dun en wit,
Het haalt het midden tussen
Versiering en verminking
Fragiel glooiend
En grillig doelbewust.

Want er moet toch bloed zijn geweest?
Toen men het pincet hanteerde
Een pennenstreek als start maakte
En daarna anatomisch open
Als een oud schilderij:
“De heelmeesters buigen zich over het
Gekarteld membraam
De zieke op haar beurt, ligt daar
Armen weerloos, aan iedere kant 1
Knieën, handen, voeten alles knokig wit.”

Hebben ze iets gezegd? Zoemden hun woorden in mijn oren
Als overstaanbare bijen, was het puur medisch of ook over
het weer? –

De glijbaan heeft zich mooi genesteld
Voor nu ga ik op slot
Er rest mij slechts nog licht en tijd
en bidden tot een god.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.