De herinnering van Denise

Het is een gek gevoel. Tweede jaar op rij ervaar ik hetzelfde. De geur van de lente, het geluid van de naderende zomer, het gekwetter van de vogeltjes en het geroezemoes van de mensen op straat. Iets waar ik vroeger zo enorm van kon genieten, voelt dit nu alsof er een hand op mijn mond en neus gedrukt wordt en ik geen adem kan halen. Plaatsen waarom ik dat gevoel had kon ik niet. En ineens op een onbewaakt moment voel ik waar dit vandaan komt.

11 mei 2021
Laat een reactie achter

De herinnering aan de maand mei en de maanden daarop volgend, slaan in als een bom. Dit was wat ik voelde toen ik in mei 2019 hoorde dat ik borstkanker had. Iets wat ooit fijne zomerse herinneringen waren, zijn onder mijn huid gekropen als een heftige storm waar ik liever niet aan herinnerd wordt.

Nu pas 2 jaar later voel ik echt de pijn, boosheid, onzekerheid maar ook de eenzaamheid die ik heb moeten ervaren tijdens en na het ziekteproces. Ik weet dat ik dit een plek moet geven zodat de voorjaarsstorm in mij weer gaat liggen, daarom loop ik op mijn gemak richting het Baarnsche bos, haal diep adem en neem de zoete geuren van de lente in mij op. De natuur ontwaakt en ik ook als mijn mobiel gaat. Nummer onderdrukt. Het ziekenhuis belt. Mijn echo en mammografie waren weer goed. De voorjaarsstorm gaat voor nu weer even liggen. Volgend jaar hoop ik dat het een zachte wind is en de jaren daarna een aangenaam briesje. Tijd heelt alle wonden. Vandaag besluit ik dat dit de eerste dag is van nieuwe mooie herinneringen in de maand mei.

Denise

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.