“Met bewondering kijk ik naar hoe mijn ouders zich hier doorheen slaan”

Monique (24): “Ik stond in mijn nieuwe huis, samen met mijn moeder te verven, toen ze gebeld werd door haar huisarts. De foto’s die gemaakt waren tijdens het bevolkingsonderzoek, lieten iets zien, wat ze in het ziekenhuis graag verder wilden onderzoeken. Maar mijn moeder is positief, dus bracht het, alsof er niks aan de hand was… Natuurlijk dacht ik erover na, maar we zijn positief ingesteld, dus het zal wel niks zijn.”

30 mei 2016
Laat een reactie achter

Tags: , ,

“Toen later bleek dat mijn moeder borstkanker had, stond alles even stil. Ik wist even helemaal niet meer wat ik moest denken. Later komt het verdriet, het ongeloof en de angst. Het is nog steeds een heftige tijd, je moeder zien lijden tijdens chemokuren is een hel. Alles in je lichaam wordt verwoest. Gewoonweg kapot gemaakt… Een paard gaat dood, aan het eten van een taxusplant, mijn moeder krijgt het om ‘beter’ te worden. Het doet veel met je, de ziekte is er altijd. En het zal nog lang duren, voordat het een plek krijgt in ons leven en in ons gezin. Al denk ik, dat dat nooit gebeurd. Zoals de arts het tegen me zei: vanaf nu, is het leven altijd anders.

Ik ben niet bang voor het leven, of om ziek te worden. Maar het laat je anders naar sommige dingen kijken. Ik geloof zelfs, dat ik sommige momenten, nog wel intenser beleef. Als ik de zon op mijn gezicht voel schijnen, als ik thuis kom bij mijn kat, als ik een vriendin lachend aan de telefoon heb, samen met de kids de dieren verzorg.
Ik kan met veel bewondering naar mijn ouders kijken, hoe ze zich hier doorheen slaan. En ik droom ervan om ooit zo’n huwelijk te krijgen, hoe mijn ouders zich hier samen door heen vechten, dat is geweldig om te zien. Het heeft me in laten zien, hoe belangrijk familie en vrienden in het leven zijn. Hoeveel lieve mensen er voor mijn moeder klaar staan, dat is hartverwarmend.
Het is belangrijk om stil te staan bij je gezondheid en jezelf, als vrouw zijnde goed te controleren.

Mijn wens is, dat borstkanker ooit de wereld verlaat. Dat niemand ooit dit verdriet en pijn hoeft mee te maken.
Door dit verhaal te delen, hoop ik iedereen er op attent te maken, dat het ons allemaal kan overkomen. En dat we zeker het leven moeten vieren.
Leef, lach, geniet en pluk de dag!”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.