“Ze was boos en verdrietig. Ze vond dat ze een slechte moeder was omdat ze ziek werd…”

Simone (22): “Nee, eigenlijk ben ik geen hardloper. Wel leek het me leuk om eens mee te doen aan een run. Op mijn 14e verloor ik mijn moeder aan borstkanker. Ik liep al langer met het idee om een run te doen dus de Ladiesrun voor Pink Ribbon is de ideale gelegenheid. Ik loop met mijn 2 beste vriendinnen, zij slepen mij er wel doorheen.”

6 april 2018
14 reacties

Tags: , , , ,

Simone zit in het 3e jaar van haar studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening. Op haar 13e kreeg haar moeder de diagnose borstkanker. Toen ze 14 was overleed haar moeder. “Sinds kort weten we dat borstkanker in de familie zit en dat ik zelf ook drager ben van het BRCA1 gen. Het begon met het onderzoeken van het weefsel van mijn moeder. Toen bleek dat zij de mutatie had, wist ik meteen dat ik het ook wilde weten. Als het dan zover is, en je hoort dat ook jij het hebt, dan valt het toch een beetje koud op je dak.

Soms beangstigt het me, maar over het algemeen vind ik het fijn dat ik het weet. Ik heb het geluk dat ik het wel weet. Als ik ziek word gaat het mij waarschijnlijk minder overvallen dan dat het mijn moeder deed. Sowieso zijn we er dan eerder bij. En je kunt ook andere maatregelen nemen.
Ik had gehoopt dat we het veel eerder wisten dat ook mama BRCA1 had. Ze liep al lang met een knobbeltje rond maar werd telkens niet doorgestuurd omdat er werd gezegd dat het een cyste was. Ze was pas 44 jaar toen ze overleed.

“Mijn vriendinnen maakten zich zorgen over welke make-up ze moesten kopen”

Met andere dingen bezig
Als meisje van 13 is het best lastig om met je vriendinnen te praten over wat er bij je thuis gebeurt. Zij maakten zich zorgen over welke make-up ze moesten kopen, terwijl ik met heel andere dingen bezig was. Natuurlijk kon ik het wel delen, maar ik kreeg weinig terug. Gelukkig kon ik er met mijn familie wel goed over praten. En nog steeds. Mijn ouders probeerden mij en mijn broertjes zoveel mogelijk kind te laten maar ze betrokken ons wel in het hele proces. Daardoor ben ik in korte tijd een stuk volwassener geworden en emotioneel gezien heb ik er ook wel een knauw van gehad.

Het is al bijna 10 jaar geleden dat ze stierf. Heel veel belangrijke momenten heb ik haar moeten missen. Bij tentamens, examens… Maar ook met het vragen van raad en advies over allerlei zaken.
Zowel innerlijk als uiterlijk lijk ik ontzettend op haar. Het is mooi als mensen dat zeggen maar tegelijkertijd ook heftig en confronterend.

Kenmerkend voor haar was haar schaterlach. Ze was altijd zo vrolijk en stond open voor iedereen. Tot het laatste moment was ze ook heel hoopvol. Totdat ze te horen kreeg dat ze het niet zou overleven. Toen ging het ineens snel… Ze was boos en verdrietig. Ze vond dat ze een slechte moeder was omdat ze ziek werd… Daar heb ik mij heel lang schuldig over gevoeld.

“Ik kwam nogal in de knoop met mezelf en kwam bij een psycholoog terecht”

Nog steeds lastig
Door alles wat er is gebeurd zijn we als gezin heel hecht geworden. Maar, iedereen verwerkt de dingen op zijn eigen manier. Ik kwam nogal in de knoop met mezelf. Ik zat in de pubertijd en was bezig met mijn eigen ontwikkeling, moest dit verwerken en doorgaan met leven en school enzo. Dat kon ik niet alleen en ik kwam bij een psycholoog terecht. Die heeft me goed geholpen.

Nog steeds zijn er dingen die ik lastig vind. Bij een voorstelronde in een groep met nieuwe mensen bijvoorbeeld. Als je gevraagd wordt naar je thuissituatie of hoe je woont. Aan de ene kant moet je het dan vertellen, want er wordt naar gevraagd. Maar je vertelt dan meteen weer zo een heftig verhaal. Dan kan ik me schuldig voelen omdat ik hen daarmee opzadel.

“Tijdens de Ladiesrun zal er vast wel een traantje gelaten worden”

Gelukkig kan ik altijd terecht bij mijn twee vriendinnen die ik al ken sinds mijn geboorte. Claudia en Linda kwamen altijd bij ons over de vloer en zij kenden mijn moeder natuurlijk ook. We rennen dan ook samen op 10 juni de Ladiesrun in Eindhoven. Dat wordt vast heftig en er zal ook wel een traantje gelaten worden. Maar, ik denk ook dat het mooi wordt en het me voldoening geeft. En ik weet zeker dat mijn moeder heel trots op mij zou zijn.”

Wil je Simone en haar vriendinnen sponsoren? Dat kan hier: https://hardlopen.voorpinkribbon.nl/actie/simone-van-de-wouw

14 reacties

  • Carla says:

    Wat mooi gezegd Simone ik laat nu al een traantje gaan . En ik kom kijken. Knuffel carla

  • Elly says:

    Wat goed verteld, lieve Simone! En wat dapper van je, dat je steeds opnieuw stappen zet om over deze heftige periode heen te komen!
    Jij komt er wel, zeker met de steun van je familie en vooral van Tim!
    Ik wens je veel succes tijdens de ladiesrun en fijn dat Linda en Claudia je hierin bijstaan en laten zien dat ze echte vriendinnen zijn!

  • Josee Smits says:

    Heel mooi verwoord. Veel succes met de run en veel sterkte voor de rest

  • Mirjan gielen says:

    Mooi verwoord heel veel sterkte en succes tijdens de run

  • Nancy Heymans says:

    Prachtige stoere dame ben je! Supermooie vriendinnen heb je! Heel veel respect voor jullie en zeer trots op je!
    Zo blij dat ik je mama heb mogen kennen….
    Go girls!
    Wij volgen jullie!
    Heel veel liefs van ons…. xxxxxxxx

  • Henny Vinckx says:

    Wat een mooie woorden Simone! Ook ik ben blij dat ik je moeder heb gekend. Heel veel respect voor jou en je vriendinnen. Zet hem op tijdens de run!❤

  • Jacqueline Melis. says:

    Geweldig Simone, ik vind het hartstikke goed van je dat je dit gaat doen! En ik wed zeker dat je lieve moeder, van boven mee kijkt en je aanmoedigt, en tegen opa en oma, en onze Rob zal zeggen: Kijk daar loopt mijn dochter, wat doet ze het toch goed! Je bent gewoon TOP!!

  • Daniek Vinckx says:

    Wat een mooi verhaal Simone! Ik weet zeker dat je moeder heel trots op je zal zijn. Mijn steun en bewondering heb je!

  • Nicolle says:

    Hey Simone, wat heb je dat mooi geschreven! Ik wens je veel succes met de run. Ik denk aan je! Kus Nicolle

  • Marlies Pover says:

    Lieve Simone.
    Wat een prachtige woorden weet jij te vinden bij een moeilijke situatie.
    Ik heb je gekend toen je moeder er nog was…..
    Een vrolijke meid was je.
    Probeer dat vast te houden, maar schroom niet om hulp te vragen als het niet goed gaat.
    Geloof me: je bent dan niet zwak maar juist heel sterk.

  • Marianne van der Vaart says:

    zo trots op je Simone!

  • Nicolle de jong says:

    Chapeau Simone wat een mooie woorden en wat een mooi initiatief met je vriendinnen. Je moeder lijkt vast naar je en zal zeer trots op je zijn.

  • Cokky Hexspoor says:

    Je bent een topper.
    Een dochter/zus/familielid om trots op te zijn.

  • Ingrid says:

    Heel mooi en eerlijk verhaal, ik ben nu 53 en mijn moeder van 85 is uitbehandeld. Als je weet hoe moeilijk ik t er nu nog mee heb….. hoe kunnen kinderen dat dan??je hebt t prima gedaan. Ik wens jullie veel succes en ben blij dat je zulke fijne vriendinnen hebt. Ben zuinig op elkaar.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *