Wat als je vriendin borstkanker krijgt?

Saskia schrijft hier over hoe zij haar diagnose borstkanker beleefde. Dit keer vertelt haar goede vriendin Roos hoe het voor haar was. “Roos en ik kennen elkaar nu 6 jaar. Het begon als een wederzijdse klik op een feestje en sindsdien is onze band alleen maar sterker geworden!

18 april 2017
8 reacties

Tags: , , , , ,

Roos: “Het is inmiddels alweer een jaar geleden dat Sas mij in paniek opbelde. Sas is een dierbare vriendin die ik inmiddels alweer 6 jaar ken. We delen dezelfde passie… hardlopen!
Ze zei gelijk dat het foute boel was. Ik vroeg nog heel naief; “Wat is foute boel Sas?”
“De uitslag van de mammografie, het is niet goed.” Toen was het even stil en dat is uniek voor ons, wat moet je op zo’n moment nou in hemelsnaam zeggen?

Ze begon aan een stuk door te ratelen met vragen als “Waarom ik? Ik leef zo gezond en ben net 41, dan begint het leven toch? Dit kan niet met 2 kleine kinderen, ik mag nog niet dood, wat een nachtmerrie!” Maar ze herpakte zich vrij snel en zei toen resoluut; “Ik ga dit overwinnen, let maar op!” En dat is nou mijn lieve vriendin… strijdbaar, positief, sterk, sportief, energiek en enorm begaan met andere mensen.
Sas is een unieke vrouw die altijd heel verzorgd is en er graag goed uitziet. Prachtige lange haren, goed in de make-up en vaak een jurkje met hakken aan. Daar lag ze dan tijdens haar eerste chemokuur, als een diva. Regie in eigen hand, op de hoogte van alles en praatjes voor tien.

Ze was ook niet moe te krijgen, want na die eerste kuur wilde zo nog wel even gaan stappen, terwijl ik bekaf was van alle indrukken en het lange wachten. Achteraf kwam dat door de adrenaline en het soort chemo dat ze kreeg, dat lijkt op een pepmiddel.
Ze maakte ook veel selfies al dan niet met het verplegend personeel, terwijl de chemozakken een voor een leeg druppelden in haar infuus. Lachend en met de nodige humor en zelfspot.
Het ziekenhuis waar ze verbleef gaf uitstekende zorg en veel persoonlijke aandacht. Heel fijn als je een zware tijd tegemoet gaat!

Alles werd vastgelegd mede om haar kinderen een beeld te kunnen geven wat mama allemaal aan het doen was. Dat was haar manier om hiermee om te gaan. Ik zat tegenover haar in een grote stoel en aanschouwde het allemaal. Wat een bikkel dacht ik bij mezelf! ga er maar aanstaan… De man van een vrouw naast haar knipoogde naar me en zei zachtjes; “Houd haar maar in de gaten, het echte besef komt nog wel.”

Dat besef kwam naar mijn idee niet eens zozeer toen ze kaal werd of een pruik kreeg (zelfs dat stond haar goed) maar toen haar borsten werden geamputeerd. Ineens werd er iets wat al jaren bij je hoort je afgenomen. Geen keus verder, het moest om te kunnen overleven. Toen ze naar de operatiekamer werd gereden kwamen de tranen en dat was ook goed. Maar Sas zal Sas niet zijn om ook daar weer een positieve draai aan te geven, want na de borstreconstructie had ze naar eigen zeggen geen treurwilgjes meer maar borsten die tot je 80e nog fier overeind blijven staan. “Zie je het al voor je Roos? Ben je bejaard, alles uitgezakt en oud, maar wel met borsten van een jonge godin!”

Vol bewondering en met veel respect heb ik haar het laatste jaar op deze manier meegemaakt, uitzonderingen op de regel zijn er en dat is voor mij Saskia!”

IMG-20170327-WA0002

Ladiesrun Groningen
Op 11 juni loopt Saskia – met 6 vriendinnen – de Ladiesrun in Groningen! Wil je haar prestatie sponsoren? Dat kan! https://acties.pinkribbon.nl/actie/saskia-smeenk

8 reacties

  • Wendy says:

    Toppers ook zo’n mooie verwendag gedaan met fotoshoot samen bij Natas. Stralende foto’s van deze powervrouw, was bijzonder. Mooi geschreven Roos….en meiden samen veel plezier met hardlopen. Dikke kus

  • Tjeerda Bron says:

    Wij denken nog vaak aan jouw optimisme in het ziekenhuis en kijken met plezier naar de foto’s
    Vriendelijke groet Tjeerda.

  • Martha says:

    Wat een mooi verhaal, Roos. Dit is inderdaad Saskia ten voeten uit, zoals ik haar heb leren kennen, naast haar in de grote stoelen. Lekker hyper van de medicatie en zo werd het toch altijd weer gezellig!
    Always see the bright sight

  • Saskia Smeenk says:

    Wat een lieve woorden vanuit jullie hart , sas is gelukkig altijd zichzelf en hou van spontaniteit, Wendy fotoshoot met natasha en roos was zeer bijzonder om afscheid te nemen van mijn oude lichaam wat ik van ouders gekregen had , dus speciaal en Martha ja we vergeten dat nooit meer die dagen met meerdere lotgenoten/ vrienden waar we nu speciale band mee hebben want deze strijd maakt besef bijzonder voor elkaar liefs dikke knuffel van trotse Saskia op naar volgende blog Emoties hoe het is als alleenstaande ouder met diagnose Borstkanker

  • Saskia Smeenk says:

    Tjeerda lief , foto’s met orchideeën vanuit mijn hart voor alle steun en vakmanschap,en zo is sas

  • Sandra Timmers says:

    Mooi! Ook ik werd gesteund door mijn gezin, familie en heel veel lieve vrienden en vriendinnen en buurtjes. Had het soms zelfs met ze te doen als je met tranen in jun ogen langs kwamen of bij de bestraling aanwezig waren. Er voor je zijn is wat ze kunnen doen, vanaf de zijlijn toekijken is best zwaar. Maar door “er” te zijn heb je die rotziekte niet alleen maar draag je het samen.

  • Nel Meijer says:

    Lieve Roos
    Ook ik heb dit met mij hartsvriendin Marijke meegemaakt.Ik herken mij dan ook helemaal in jou verhaal .
    Ben ook met haar bij alle dokterbezoeken en bij de chemo kuren geweest .Wat zijn het dan sterke vrouwen Respect hoor.Marijke is na haar chemo 2 jaar schoongeweest van borstkanker .Daarna kreeg ze alvleesklier kanker helemaal uitgezaaid in buik en lever.Ze heeft toen helaas nog maar ruim 2 maanden geleefd. Wat mij bij is gebleven dat deze vrouwen zo sterk zijn om te vechten,knokken om te overleven maar het gevecht helaas niet konden winnen.Want jou vriendin en mijn vriendin zijn zulke geweldige vrouwen en met hun vele andere die het gevecht en de strijd helaas hebben verloren.In juni is het 5 jaar geleden dat wij haar hebben moeten laten gaan.Na een vriendschap van bijna 40 jaar.Ik mis haar nog steeds zij was n geweldige vriendin, en moeder voor kinderen.Ik wens jou ook nog heel veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies.
    Gr.Nel Meijer

  • c.gijsbers says:

    wat fijn dat jullie elkaar zo steunen, vrienden voor het leven.

    (maar…….als je kanker hebt ben je toch niet ziek….dat zei mijn ex tegen mij toen ik borstkanker had)

    het allerbeste en groet corry

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *