Vicky (18) verloor haar moeder aan uitgezaaide borstkanker

Ik was 7 jaar toen mijn moeder voor de eerste keer de diagnose kreeg. Ik vroeg: “‘Mam, ga je dood?”’ Nee, zeiden mijn ouders. Als klein meisje geloof je dat. Mijn ouders verzwegen de ziekte niet voor me, maar ze projecteerden ook hun eigen zorgen niet op mij. Ze vertelden wat er aan de hand was en er was altijd ruimte om erover te praten. Ook later toen de ziekte twee keer terugkeerde kon ik alles vragen. Ik ben enig kind. Als je jong bent besef je niet dat je later in het leven misschien wel alleen bent.

11 oktober 2013
17 reacties

Tags: ,

Ik weet niet anders dan dat mijn moeder ziek was. Ik merkte daar eigenlijk weinig van, behalve wanneer ze een  chemokuur onderging. Dan haalden mijn tantes me op uit school. Ondanks haar ziekte was mijn moeder er altijd voor me. Achteraf gezien vind ik dat erg knap. Ze was er als ik uit school kwam en stimuleerde me om mijn best te doen op school. Ze heeft me geleerd hoe belangrijk het is om door te zetten als je iets wil bereiken.

Met het gezin hebben we fantastische reizen kunnen maken. Daardoor hebben we extra van elkaar kunnen genieten. Van de tijd die we nog met elkaar hadden. Ik denk dat mijn ouders dat bewust hebben gedaan, zoveel mogelijk dingen samen  doen, om er alles uit te halen. We zijn meerdere keren in de Verenigde Staten geweest, en o.a. ook in  Vietnam. Toen we hoorden dat de borstkanker voor de derde keer terug was, hadden we net een reis geboekt naar China. Een jaar later stonden we met zijn drieën op de Chinese muur, dat voelde als een overwinning.

Soms lijkt het als de dag van gisteren dat ze overleed, de andere keer lijkt het weer ver weg.

Helaas bleek dat overwinningsgevoel onterecht. M’’n moeder kreeg voor de derde keer borstkanker en dat bleek uitgezaaid. Dat vond ik heel erg onwerkelijk. Toegeven dat ze het niet ging halen, wilde ik niet. Ik had altijd nog de hoop dat het goed zou komen, ook al wist ik eigenlijk al wel dat dat niet zo was. In september 2011 is mijn moeder overleden, een halfjaar na dat vreselijke bericht.

Nog dagelijks denk ik aan haar. Soms lijkt het als de dag van gisteren dat ze overleed, de andere keer lijkt het weer ver weg. Het helpt mij om de dingen te blijven doen die ik leuk vind en die me blij maken zoals leuke dingen doen met vrienden. Ik ben heel blij dat we als gezin veel tijd met elkaar hebben doorgebracht. Dat we konden praten over de verdrietige dingen en dat daar ook om gehuild kon worden. We hebben samen veel herinneringen kunnen maken.

Dit jaar zegt de campagne van Pink Ribbon: er overlijden 9 mensen per dag aan de gevolgen van borstkanker. Hoewel dit natuurlijk een vreselijk bericht is, is het juist belangrijk dat hier aandacht voor is. Mijn vader en ik hebben iets verschrikkelijks meegemaakt. Je mag niet zomaar verwachten dat deze ziekte vanzelf weg zal gaan. Want wanneer jij of iemand uit je familie borstkanker heeft, is borstkanker er iedere dag, het wordt wie je bent.”

17 reacties

  • joycecolumn says:

    Lieve Vicky,
    Wat mooi om jouw verhaal hier te lezen. Bijzonder dat je dit hebt willen doen!
    Respect en een dikke kus! Joyce

  • Ingrid Gijsen says:

    En o.a. daarom doneer ik iedere maand € 5.00 aan het KWF kankerfonds voor onderzoek!!!!!

  • Hannie Johnson says:

    Wat mooi geschreven en wat een heftige periode voor jou en je vader. Ik wens je heel veel sterkte bij dit intense verlies en verdriet.

  • Winny says:

    Janken….. Stomme ziekte….. Mijn zoontje is net ‘ genezen van lymfeklierkanker … Dit wens je je ergst vijand niet toe. Veel sterkte en chapeau dat je je verhaal hier doet

  • mary says:

    Mooi geschreven. ik wens jou en je vader veel kracht en sterkte toe. nu twee jr geleden maar het gemis blijft. mamavis altijd de spil van het gezin. sterkte

  • mary says:

    Mijn zus is overleden aan borstkanker. ze wist het al meer san 1 jaar maar durfde niet naar de dokter. was heel heftig. iOp 21-10-2004 maar het lijkt net gisteren. ze was 56 jaar.

  • Juliëtte says:

    Lieve Vicky,
    Wat een mooi geschreven verhaal. Ik herkende je meteen, je hebt in de klas gezeten bij Danique, mijn dochter en jullie hebben samen regelmatig gespeeld bij elkaar. Ik weet nog goed dat je moeder borstkanker kreeg, verschrikkelijk bericht. Het doet me goed om te lezen dat jullie nog zo genoten hebben van elkaar! Het gemis van je lieve moeder zal groot zijn maar hou de mooie herinneringen vast! Helaas heb ik ook borstkanker gekregen in 2012 en ben nu nog herstellende van de behandelingen. Ik herken veel in je verhaal en geniet ook erg veel van alle kleine dingen en mijn kinderen. We blijven positief en genieten. Ik wens je het allerbeste en een mooie gezonde toekomst. Veel liefs van Juliëtte ( moeder van Danique en Sander) xxx

  • Wilma Vromans says:

    Nu 33 jaar geleden verloren wij ons mam ook aan borstkanker, zij was toen 46 jaar .
    Het verlies van een moeder dat heeft zoveel impact op het gezin dat je nooit meer vergeet.
    Ons mam moest 3 dochters achter laten van 12 – 16 en 19 jaar . Het wordt tijd dat ze iets uitvinden wat deze vreselijke ziekte kan genezen, maakt niet wat voor soort kanker het ook is.

  • deborah says:

    Pffff heftig. Mijn moeder heeft nu het ook voor de derde keer. 2e keer borst afgezet en de andere preventief verwijderd. En dan hoor je 5 jaar later uitgezaaide borstkanker???? Hoe kan dat nou denk je dan? Nu zijn we bijna een jaar verder en heeft ze gisteren weer uitslagen van bloedonderzoek gehad. Gelukkig is alles stabiel gebleven maar de angst blijft dag en nacht. Ik heb mijn moeder gelukkig nog en kan me eigen ook niet voorstellen wat je voelt. Ik wil je alleen ontzettend veel sterkte wensen met dit intense verdriet!

  • antonia says:

    Mijn moeder is 16 jaar geleden aan nierkanker overleden. Je blijft haar missen. Zelf ben ik nu klaar met de borstkanker-behandelingen. Alleen nog hormoontherapie. Pas na 5 jaar is het zeker of je genezen bent.. Veel sterkte en kracht voor jouw en je vader.

  • Lieve Vicky,
    Ik heb heel veel respect voor je, en je bent dapper.
    Nog heel veel geluk voor jou in je verdere leven.
    Een dikke knuffel Els

  • Petra says:

    Lieve Vicky,

    Wat ontroerend om jou verhaal te lezen, maar tegelijkertijd wat knap dat je dit je dit gedaan heb!
    Ik herken mij hier heel erg in! In December is het 11 jaar geleden dat mijn moeder aan Borstkanker is overleden! Wel met uitzaaiingen door haar hele lichaam! Ook mijn moeder was zo strijdbaar, was er altijd ondanks ze zo verschrikkelijk ziek was! Ik was nog heel erg jong toen je dan zo zij kwam te overlijden! Je voelt je dan heel erg eenzaam, losgerukt van je lieve Mama, die je op die leeftijd zo hard nodig nodig heb! Het voelt ook als oneerlijk, Waarom mijn Moeder, Waarom zoveel mensen..?!
    Vind het erg knap hoe jij er ook mee omging in die strijd! Ik snap dat je haal elke dag mist, maar wat je ook schrijft dat je het fijn en belangrijk vind om veel leuke dingen te doen! Blijf dat vooral doen! En hoop echt voor je dat jij het op een goede manier zal verwerken dat je moeder er niet meer is!

    Ook ik doneer elke maand 5 Euro aan het KWF!! Zo belangrijk!

    Ik Ben zelf nu bezig om te laten onderzoeken of ik het Gen heb dat mijn moeder dus had en daardoor Kanker kreeg! het is ook heel spannend en slopend eigenlijk, want eigenlijk wil je het niet weten, maar anderzijds ook wel weer, als ik dat gen heb, dat je dan als het moet, stappen kan ondernemen! Heel belangrijk.., Misschien voor jou ook eens om over na te denken als je daar aan toe bent!!

    Veel succes meiss, ook met het verwerken van het verlies!! En ook veel sterkte en liefs aan jou vader, ook voor hem is het moeilijk…!!

    Dikke knuffel!!

  • Jeetje wat erg dit allemaal 🙁 Sterkte!

  • shivatje says:

    Sterkte

  • Case of Dees says:

    Hoi Vicky, wat moet het moeilijk voor je moeder zijn geweest om jou los te laten en voor jou om je moeder los te laten. Je draagt haar in je hart. Ik weet niet of ik in een hemel geloof, maar ik geloof wel dat zij op jou let, gewoon omdat ik dat wil geloven….

  • Femkekayxx says:

    Mijn moeder is 2 jaar geleden ook gestorven aan borstkanker nog veel sterkte !

  • Nita says:

    Heel veel sterkte …heel je leven veranderd door die rot ziekte, voor alles en iedereen om je heen..

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *