Willemijn: “Ik kon haar niet vasthouden of knuffelen om steun te geven”

“In november 2013 overleed na een ziekteperiode van slechts 10 maanden mijn 27-jarige dochter Kiki (Quirine), moeder van 2 kindjes, aan de gevolgen van borstkanker. Ik vind dat ouders hun kinderen niet horen te begraven en denk dat velen dit met mij eens zijn.

24 oktober 2017
4 reacties

Tags: , ,

Dit is een onbeschrijfelijk gevoel van onbegrip, onmacht, verdriet… Kortom een rollercoaster aan moeilijke en intens verdrietige gevoelens. In ons geval was het ook nog zo dat zij een paar jaar ervoor verhuisd was naar Australië en ik als moeder haar ook niet kon vasthouden tijdens haar ziekte of kon knuffelen om steun te geven.

Een hele moeilijke periode. Kiki daarentegen heeft in deze periode haar vak als fotograaf uitgenut door een boek te maken (“Courage through a Lens”) over wat zij meemaakte om anderen te helpen een idee te geven wat dit allemaal inhield.

Uiteraard heeft zij dit gedaan in de hoop dat ze er op een later moment op kon terugkijken, maar helaas was haar dat niet gegund. Haar positiviteit en haar hulp aan anderen hebben de mensen om haar heen zoveel kracht gegeven! Bijzonder om te zien hoe sterk zij was ook voor de mensen om haar heen.

‘Ze kon zo hard schateren dat het altijd leek alsof de zon ging schijnen’

Ik denk dat ze meer bezig geweest is met de mensen die ze achter moest laten, met name ook haar man, kinderen en ons, dan met het feit dat haar dit overkwam. Als kindje was ze altijd al een zonneschijn, met veel oog voor de anderen om haar heen, die overal een oplossing voor bedacht en zo hard kon schateren dat het altijd leek alsof de zon ging schijnen. “Courage” is dus ook wel echt wat haar kracht was naast haar enorme positiviteit.

Enjoy the Ride for Kiki
In dit licht was ik dan ook enthousiast om mijn hobby die ik van kleins af aan al heb, de paardensport, nu te kunnen combineren met het ophalen van sponsorgeld voor Pink Ribbon in de hoop anderen dit verdriet te kunnen besparen. Ik heb hier uiteindelijk € 1320,- sponsorgeld voor opgehaald. Daar was ik heel blij mee. Ik ben daarom ook heel veel dank verschuldigd aan al mijn sponsoren!!! Wat een hoop lieve mensen zijn er dan toch!

Door het slechte weer met storm en veel regen, werd de rit verplaatst van 7 oktober naar afgelopen zaterdag, 21 oktober. Gek genoeg waren de voorspellingen wederom slecht voor dit weekend, maar gelukkig viel dit enorm mee en hadden we uiteindelijk zelfs een strak blauwe lucht. Ik zeg dan altijd dat Kiki op haar wolk ervoor zorgde dat alle andere wolken verdwenen… Blijft een leuk idee.

‘Fijn om iets terug te hebben kunnen doen voor anderen die we dit zo graag willen besparen’

Samen met stalgenootjes vertrokken we om half 9 uit Nijeveen en hebben we dus met goed weer vier uur door het gebied van het Speulderbos en de hei daar gereden. Helaas was één lintje verkeerd gehangen waardoor we in plaats van 20 km uiteindelijk dus 31 km hebben afgelegd.
Maar we hebben dus wel echt wat gedaan voor de sponsoring! De begeleidster van de KNHS kwam erachter dat er velen achter bleven en gingen op zoek naar de steeds groter wordende groep die niet terug kwam en hebben ons uiteindelijk met de auto naar op de plaats van bestemming begeleid.

Aangekomen bij het KNHS-centrum mochten de paarden, na deze enorme rit, even in een stal om te plassen en te eten, dat was super geregeld!
Voor ons was er een keurige lunch georganiseerd met soep, broodjes, kroketten, drinken en fruit. Echt heel goed. Rond een uur of 6 was iedereen weer thuis…lange dag met een bijzonder gevoel.

Fijn om iets te hebben kunnen doen voor anderen, die we dit zo graag willen besparen!”

Willemijn de Lange

4 reacties

  • Louie Benschop says:

    Wat fantastisch gedaan en wat een prachtige dame was uw dochter Kiki. Ik heb zelf 12 jaar geleden mijn man verloren nog maar 48 aan een hersen tumor en 3 mnd. later kreeg ik te horen dat ik een agressieve vorm van borstkanker had. Wij hebben 2 kinderen een meisje van toen 15 en een zoon van toen 12. Het is onbegrijpelijk wat er dan door je heen gaat. Ik bleef positief maar blik op oneindig door gaan voor mijn kinderen! Nu 12 jaar later 2 fantaschtische kinderen en ik ” schoon “. Ik omarm het leven want dat gaat door jullie strijd blijft ook bestaan maar het gaat nooit over het wordt milder dus lieve mensen nog veel sterkte!!!

  • Louise Benschop says:

    Sorry mijn naam is Louise Benschop!

  • Rita says:

    Hallo, wat een verhaal toch!
    Ik ben Rita, moeder van 53 jr en heb 3 dochters. Mellany 29 jr heeft ook borstkanker met uitzaaingen, haar klacht van een knobbeltje in de borst werdt 2 x niet serieus genomen. Nu uitzaaingen en idd een achtbaan!!!! Ze leeft gelukkig nog en wij vechten/strijden hard.

    ❤️

  • Nelly says:

    Super dat jij dit doet je dichter zal heel erg trots op je zijn ik ook heb zelf ook borstkanker net uitzaaingen maar sta wel heel positief in het leven bij mij staat de kanker gelukkig stil bedankt dat je dit doet

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *