“Roze, een kleur die voor mij een andere lading heeft”

1 oktober 2016 – ik koop laarzen bij Shoeby en steun Pink Ribbon door de armbandjes te kopen.
Vanuit de gedachte, ik koop iets voor mezelf, dan kan ik ook iets voor een ander doen….

17 oktober 2017
Laat een reactie achter

Tags: , , , ,

De armbandjes gaan meteen om. Die avond heb ik een feestje.
Anderhalf jaar ervoor ben ik gescheiden van de vader van mijn twee zoons.
Op mijn werk is een behoorlijke reorganisatie een beetje aan het landen.
Ik voel me weer in balans, feestelijk, vrouwelijk.

Het voelt goed als je een bijdrage kunt leveren aan iets wat zo groot is, al staat het onderwerp op dat moment ver van mijn bed.
Niet letterlijk, want naast mijn bed, op mijn nachtkastje, ligt nog de verpakking van de armbandjes.
Het kartonnetje ligt er te liggen.
Er verstrijken wat dagen en ik weet waarom het er nog ligt….

Ik vind dat ik me moet verdiepen in hoe je zelfonderzoek doet, want ik heb al enige tijd een zere borst. Spierpijn. Een moeie borstspier.
Nog een nachtje ligt het kartonnetje daar…..
Op woensdag heb ik een afspraak bij de huisarts voor mijn jongste zoon.
Omdat ik mijn kop niet in het zand wil steken, ‘kom op! je bent slimmer dan dat!’ verzamel ik de moed.

Ik moet toch minstens zelf goed gevoeld hebben voordat ik het terloops even tegen de huisarts zeg morgen…..?!
Eindelijk pak ik het kartonnetje.
Er staat helemaal niks op!! Het is gewoon een kartonnetje….

Beste Pink Ribbon,
Een jaar lang heb ik nodig gehad om tot het schrijven van deze brief te komen.
In de roze maand van 2016 zat ik op woensdag 5 oktober bij de huisarts, op maandag 10 oktober kreeg ik de diagnose borstkanker.
En nu is het een jaar later.
Weer kleurt alles roze.
Een kleur die vanaf nu voor mij een andere lading heeft.
Een van overwinning, van moed.
Van ervaren dat je sterker in het leven kunt komen te staan als je zoiets heftigs meemaakt als borstkanker.
Chemo, operatie, bestraling en nu nog hormoontherapie. Het hele circus in een jaar tijd.
En weer heb ik de armbandjes gekocht, natuurlijk.
Gemaakt om samen sterk te zijn, staat er op het doosje geschreven.

Samen sterk is ook samen delen. Daarom deel ik mijn verhaal.
Omdat het misschien wel gewoon een heel goed idee is, om op ’t kartonnetje in eenvoudige plaatjes of bewoording het zelfonderzoek af te beelden….
Omdat er meer zijn zoals ik die dank zij jullie alert zijn gemaakt, de kop niet in het zand steken, en (hopelijk net als ik) tijdig een behandeling kunnen starten.
En dan kun je je verhaal delen met anderen. Omdat je er nog bent.

Door met anderen te delen hoe je je voelt, waar je staat en hoe je gaat in het hele proces, kun je daadwerkelijk sámen sterk staan. Start easy, finish strong!! Met die motivatie ren ik op 7 juni de Alpe d’Huzes en hoop ik heel veel geld op te halen voor KWF/ PinkRibbon.

Femme (39)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *