Patries (46): “Deze stoere vrouw bestaat niet meer…”

“Lieve lotgenoten of mensen die ernaast staan. 3 jaar geleden ging ik mijn ziekte aan alsof ik griep had. Kort gezegd, een scheiding in januari, een verhuizing in maart en in mei kanker.

27 mei 2019
Laat een reactie achter

Na de 43 jaar waarin mijn leven omhoog ging, ging het nu naar beneden. Ik deed het, ik vocht, ik ging door en lachte alles weg. Nu 3 jaar later gaat het soms gigantisch mis en leef ik op oxazepam en duw ik iedereen weg.

Ik viel in 1 dag 2 kilo af van de stress. Ik werk, maar houd mezelf amper overeind. Ik heb een mega lieve vriend, die goud waard is, maar het liefst duw ik die ook weg. Iedereen wilt ineens iets van je en dat kan ik niet meer bieden. Maar aan jezelf denken? Nee. Voor mezelf kiezen? nee. Ik ben namelijk geen egoïst en heb daarnaast een groot empathisch vermogen.

Waarom loop ik zo vast?
De gebroken arm van de vrouw achter de kassa komt bij mij binnen. Waarom nu? Waarom loop ik zo vast? Ik neem beslissingen. Ga mijn werk en privé scheiden. Een eigen nummer. Gooi mail van mijn telefoon. En ga praten in een Groep.

En ik ga huilen, veel huilen om alles te verwerken. Wat kan ik verliezen? Alleen mijn vriend. Maar dat is ook eng. Want iemand mooier dan hij is, bestaat niet. Hoe doen jullie dit? Deze stoere vrouw, bestaat niet meer. Die is fragiel geworden…”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *