Yvanka: “Ik heb nog zoveel wensen, zoveel plannen. En nu zit ik hier en heb ik kanker.”

“Net afgestudeerd, aangenomen bij je droombaan, pas je 27ste verjaardag gevierd. Kortom ik zat in de bloei van mijn leven; tot ik op een bewuste avond een knobbeltje in mijn borst ontdekte.

12 februari 2018
12 reacties

Tags: , , , , ,

En je denkt altijd ‘dit overkomt mij niet’ en ik dacht ook nog: ‘het zal wel meevallen’. De vorige keer was het ook niks, dus dat zal nu ook wel zo zijn.

Twee weken later zat het knobbeltje er nog steeds (0,5cm wat ik kon voelen) dus toch maar even een afspraak bij de huisarts gemaakt. De huisarts vertrouwde het niet en verwees mij door voor een echo. Op de echo was inderdaad een knobbeltje te zien wat niet direct kwaadaardig leek te zijn, maar 100% goedaardig ook niet echt. (Op de echo was er een knobbeltje van 2-2,5 cm te zien.)

‘De punctie was zo gebeurd en de uitslag zou ik direct krijgen’

Voor de zekerheid werd ik doorgestuurd voor een punctie. Hiervoor kon ik direct de volgende dag in het ziekenhuis terecht. Na een nacht vol zenuwen, piekeren en van amper 1 uur slaap moest ik me om 8:00 uur melden op de mammapoli. Een enorm lieve zorgzame verpleegkundige riep me binnen en wist me al vrij snel gerust te stellen. Zij wees me de weg naar de radiologie waar de punctie gedaan zou worden. De punctie was eigenlijk ook zo gebeurd en de uitslag zou ik direct krijgen. Zou maximaal 10 minuten duren, dus ze was zo terug.

Wachten duurt lang, zeker toen die 10 minuten, 25 minuten werden. Ik voelde het al direct, dit is niet goed. Ik moet niet voor niets zo lang wachten. En inderdaad, de echoscopist kwam me vertellen dat er kankercellen waren aangetroffen.

De grond zakte onder mij vandaan. Ik had amper tijd om me te realiseren wat ik zojuist gehoord had. Ik werd direct doorgestuurd voor een mammografie en daarna wilde ze ook direct een biopt afnemen. Die zelfde middag werden er afspraken gemaakt voor een MRI-scan, een datum waarop alle uitslagen besproken zouden worden en een eventueel behandelplan.

Er zat een tumor in mijn borst
De uitslag van het biopt was niet goed. Er zat een tumor in mijn borst wat vooralsnog leek op DCIS, een voorstadium van borstkanker, maar wel graad III.

Ik heb borstkanker, ik ben 27, ik hoor hier helemaal niet mee bezig te zijn, ik begin net aan mijn carrière, heb een enorme grote kinderwens, nog zoveel wensen, zoveel plannen. En nu zit ik hier en heb ik kanker.

De MRI liet zien dat de tumor al 3,7cm groot was. Dus dit betekende dat ik geopereerd zou gaan worden met misschien nog een aantal bestralingen erachteraan. Het was voor nu ook nog even de vraag of het een amputatie zou gaan worden of dat het borstbesparend zou kunnen.

De tumor was al te groot…
De arts waarmee ik die zelfde week nog een gesprek had vertelde mij dat het een borstamputatie zou worden omdat de tumor al te groot was. Bestralen was momenteel niet meer aan de orde, dus ik was ergens toch enorm opgelucht!

Vol goede moed ging ik er in. Ik ga deze wedstrijd van deze klote ziekte winnen!

Eerst zouden ze mijn poortwachtersklier verwijderen om te kijken of er uitzaaiingen waren. Deze was godzijdank schoon! Ik stond dus 1-0 voor! Een week later kon ik terecht voor de amputatie. Ze hebben de tumor inclusief de hele borst goed kunnen verwijderen en de chirurg was tevreden.

De plastisch chirurg heeft direct een tissue expander geplaatst. Deze wordt na de operatie beetje voor beetje opgeblazen tot de juiste volume en uiteindelijk vervangen voor de definitieve prothese.

Ze zouden het hele zooitje nog wel opsturen voor onderzoek, om er zeker van te zijn dat de uitslag van het biopt overeenkomt met wat er uiteindelijk uitgehaald is.

Helaas kreeg ik de dag na de operatie complicaties. Ik bleek een bloeding te hebben in de “borst” die geamputeerd was. Ik moest voor een her-operatie.

‘Ik kon onbezorgd beginnen aan het herstel, dacht ik’

De kanker is weg…. de chirurg heeft de bloeding kunnen stelpen dus ik kon onbezorgd beginnen aan het herstel!
Dacht ik….

Een week later kreeg ik de uitslag van het pathologisch onderzoek van de gehele borst inclusief tumor. “Ik heb slecht nieuws, de snijranden zijn niet schoon. Ze hebben niet alle kanker weg kunnen halen…”
Waarom? Waarom ik?

Helaas was de chirurg die mij geopereerd had op vakantie en moest ik wachten tot hij terug was. Alleen hij kon beoordelen wat nu het beste was. Opnieuw opereren en het overige borstweefsel wat er nog zat weghalen of toch gaan bestralen?

Inmiddels heb ik een gesprek gehad met de chirurg. Tijdens de aankomende operatie waarbij de tissue expander vervangen zal worden voor de definitieve prothese, zal de chirurg nogmaals mee-opereren en beoordelen of er nog meer weefsel verwijderd kan worden.

Hij is er vrijwel zeker van dat alles wat weg kon, weggehaald is. Dus kán er niks meer zitten. Hij ziet er daarom nu ook de meerwaarde niet van in om direct voor een her-operatie te gaan, omdat ik al 2x in korte tijd in dat gebied geopereerd ben.

Wachten op de genetische test
Het is nu dus even afwachten tot de her-operatie kan plaats vinden. Ondertussen wacht ik nog op de genetische test. Ik blijf hoop houden dat deze goed is, dat het dus niet genetisch is. Dan was het een “foutje van de natuur” en ben ik straks klaar.

Tot die tijd leef ik mijn leven. Ik leef wel met de dag. Ik heb heel veel lieve mensen om me heen. Die me steunen en kracht geven om door te gaan. Ondanks dat het niet uitgezaaid is en de prognose goed is, doet het enorm veel met je.

Maar ik zal de wedstrijd winnen!

Wat ik iedereen wil meegeven is: “Geniet van het leven, doe wat je gelukkig maakt.””

12 reacties

  • Loes van Egmond says:

    Wat een verschrikkelijk verhaal om te lezen yvanka en dat op jou leeftijd. Ik hoop dat het vervolg goed voor je afloopt en dat je weer op een normale manier verder kan met je leven. Ik denk aan je. loes

  • Patricia says:

    Heel veel sterkte en kracht de komende tijd..
    Door zelf sterk re blijven kom je er sterk uit.
    Al mag je soms echt een dipje hebben hoor.
    Het is net of ik hier mijn eigen verhaal zit te lezen…
    Liefs patricia

  • Joke van Houten says:

    Lieve Yvanka heel veel sterkte. Houd moed en vertrouwen. Het komt vast goed. Ik ben dan wel wat jaartjes ouder maar ben inmiddels 6 jaar verder na de operatie en de bestraling. Het is net of je in een slechte film zit terwijl het leven om je heen gewoon door gaat. Maar het heeft me ook veel gebracht. Dankbaarheid en liefde om me heen van mijn vrienden en familie. Heel veel sterkte en zet ”m op. Liefs van Joke.

  • Mien Hol says:

    Heel veel sterkte de komende tijd.Ik weet wat je door maakt,al is het bij mij al 10 jaar geleden.

    Mien.

  • Patricia says:

    Heel heftig! Wat een spanning en een complicaties voor jou! Winnen sowieso! Dat is de juiste instelling. Heb ik ook maar soms gewoon soms is het even teveel. Succes en heel veel sterkte! Jij kan dit!

  • Anja says:

    Lieve Yvanka,

    Je stapt op een trein die maar doordendert. Ken het gevoel, heb het zelf ruim 4 jaar geleden meegemaakt. Blijf sterk en geloven meid! Ook voor jou gaat de zon weer schijnen xx

  • Lie van Schip says:

    Ach jeetje zeg wat jong ook,ik heb het 1 1/2 gelede gehad, maar wat ben jij ongelooflijk positief wauw super. Dat had ik ook wat je zegt leef met de dag. Ik wens je heel veel krach en sterkte. Liefs Lie van Schip

  • Vivian Gubbels says:

    Ik heb het vorige jaar te horen gekregen op 6 feb en 9 maart mijn borst verwijderd.wat een klote tijd.maar blijf positief ik weet het valt niet mee.Achter de wolken schijnt de zon. Nu 20 maart moet ik weer terug voor controlle .Blijft altijd een spannende tijd.veel sterkte meid Je kan dit.xxx

  • Miranda van Roon says:

    Hoi Yvanka,
    Wat heftig allemaal hè! Net als jij ben ik ook enkele weken geleden in de achtbaan van borstkanker terecht gekomen. Vorige week heb ik een borstsparende operatie gehad en wacht nu op de uitslag volgende week dinsdag. Net als jij probeer ook ik er zo positief mogelijk in mee te gaan. Ik ben 43 jaar en sta ook nog volop in het leven. Dat gaan ze ons toch zeker niet afpakken? Ik wens jou heel veel kracht, moed en sterkte toe. En hoop dat we deze strijd glansrijk zullen doorstaan. Ik houd me vast aan een vriend die vorig jaar is overleden aan kanker. Hij heeft 15 jaar moeten strijden tegen deze klote ziekte, maar nog nooit heb ik iemand zo positief door het leven zien gaan. Hij had een zin die hij altijd maar bleef herhalen. Aan die paar woorden probeer ik me ook vast te houden: FUCK de kanker!!
    We gaan ervoor meid!! Veel liefs, Miranda

  • Kim says:

    Zet ‘m op meid! Met die positieve houding kom je er wel. Ik was zelf 28 toen ik ’t kreeg. Ben nu 4 jaar verder. Hou vol, en accepteer alle hulp om je heen! Sterkte de komende tijd en veel vechtlust!

  • Natasja says:

    Jeetje heftig zeg. Wens je heel verl kracht toe
    Liefs Natasjs

  • Thecla van de Bergh says:

    Hoi Yvanka, wat een verhaal en dat voor zo’n jonge meid. Ik wens je heeeeel veel sterkteet alles. Blijf positief, geniet van het leven. Alles komt goed……..dat was mijn leus!
    Ik ben dan wel een 60 tiger maar toch. Allemaal dezelfde shit….maar blijf geloven en het komt goed.
    Liefs Thecla

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *