Minou: “Wat ben ik trots dat ik zo’n sterke moeder heb!”

“Vandaag, 28 december, de dag waar wij als gezin maar vooral mam zo naar toe heeft geleefd. De dag dat mam haar laatste chemo kuur kreeg.

2 januari 2018
3 reacties

Tags: , , , ,

Ik weet nog goed dat ik begon met schrijven en aangaf dat wij stiekem al aan het aftellen waren naar deze dag. Met natuurlijk wel in ons achterhoofd dat het wel eens kon zijn dat het allemaal wat later zou plaatsvinden. En dat was ook bijna zo geweest omdat bij de bloedcontrole van de 6de kuur de arts aangaf dat haar rodebloedlichaampjes flink gedaald waren en wij er dus rekening mee moesten houden dat er eventueel bloed bijgezet zou worden. Wat dus betekende dat mam de 7de kuur een week later zou krijgen.

Maar toen mam 3 weken geleden bloed ging prikken en erna bij de arts kwam waren wonder boven wonder haar rodebloedlichaampjes met 0,2 verhoogd! Dus weer groenlicht voor de 7de kuur. En toen ze gisteren weer een bloedcontrole had bleek dat ze weer met 0,2 gestegen waren.
Wel is deze laatste kuur van 100% naar 75% terug gebracht omdat mam heel veel last heeft van neuropatische pijnen in haar vingers. Ook zijn haar nagels flink aangetast.

Bestralen
Nu mam klaar is met de chemo kuur kan het hoofdstuk bestralen beginnen. Hoeveel bestralingen mam krijgt dat weten we nog niet. Dat is iets voor het nieuwe jaar.
Wel moeten wij helaas nog iedere 3 weken naar het ziekenhuis voor de herceptin-spuit. Maar dat is piece of cake tegenover de chemo.
Maar wauw wat heb ik een respect voor deze vrouw, wat ben ik trots dat ik zo’n sterke moeder heb. Ze heeft zich heel goed gehouden ondanks de laatste 4 kuren haar een stuk zwaarder zijn gevallen. Ze is er altijd voor de 100% voorgegaan, nee wat zeg ik voor de 200%!
De eerste sprietjes haar zijn ook alweer te bekennen op haar kleine bolletje hihi. Ze prikken door haar doekje heen als pap en ik haar een knuffel geven.

‘Door dit alles ben ik mijn moeder op een andere manier gaan bekijken’

Wij waren al een sterk en hecht gezin met ons 3en maar de borstkanker van mam heeft ook iets ‘moois’ gebracht, zo ver je het mooi kunt noemen. Maar ik ben mijn moeder door dit alles op een andere manier gaan bekijken en ben nog meer van haar gaan houden.
En gaan beseffen dat je alles uit het leven moet halen wat er in zit. Want een stomme foto kan er al voorzorgen dat je leven op zijn kop gaat staan.

En vooral omdat wij 22 jaar geleden, ook al was ik zelf te klein om dat te beseffen, mijn lieve mooie oma zijn verloren aan deze rotziekte.
Wel moet ik zeggen zodra mam de kuren heeft gehad en ze weer als een hoopje ellende op de bank ligt met 2 dekens en een dikke broek en trui aan. Dan bekijk ik mijn moeder weer op een andere manier, dan als hoe ik haar bekijk als ze zich goed voelt.

De rollen zijn omgedraaid
Ik heb er heel erg aan heb moeten wennen om haar te verzorgen, want je bent zo gewend dat je moeder het voor jou doet, dat zij jouw rots in de branding is, dat zij de persoon is die altijd en overal een oplossing voor heeft en altijd die schouder klaar heeft voor je als je verdriet hebt of niet lekker bent.

Maar die rollen zijn hier in ons huis sinds 3 augustus omgedraaid. Ik heb het met heel veel liefde gedaan, maar ja, wat wil je ook als je al 24 jaar door haar met liefde bent verzorgd. Een betere leermeester kon ik me niet wensen lieve mam, door jouw liefdevolle en begripvolle opvoeding heb ik geleerd hoe ik er voor jou moest zijn.

Omdat wij vandaag hoofdstuk 2 van de 5 af hebben gesloten heb ik samen met mijn vader en moeder een wensballon opgelaten. Met als 2 doeleinden een mooie wens natuurlijk en een lichtje de hemel in naar mijn oma.
Ik wil dan ook iedereen een heel mooi maar vooral gezond 2018 wensen. Dat al jullie wensen uit mogen komen. En dat de mensen die ook getroffen zijn met deze rotziekte de kracht en moed hebben om door te gaan want jij als persoon bent soms sterker dan je misschien zelf denkt!”

3 reacties

  • Annie van Aert -Veltrop says:

    Lieve Lieneke Minou en Andre,ik wil jullie hel veel sterkte wensen in het nieuwe jaar en vooral veel goeds,wat mooi dat jullie er samen tegen knokken maar de grootste vechter is toch Lieneke en zo te lezen lukt het je ook super toch.Heel veel liefs van onze kant

  • Petra says:

    Wat ongelooflijk mooi geschreven weer, eindelijk een deel afgesloten maar nu nog bestraling. Wederom heel veel sterkte, klinkt enorm heftig allemaal, hopelijk sluiten jullie 2018 af met goed nieuws en gezondheid

  • Glawijn says:

    Ik heb dit helaas afgelopen jaar moeten meemaken. Ik heb 8 chemo’s, een borstamputatie en 16 bestralingen gehad. Ik weet precies hoe je moeder zich voelt. Ik ben nu aan het bijkomen van alles, en wacht op controle door oncoloog. Ik wens jullie sterkte en een goed en gezond 2018 toe.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *