Minou: “Er zijn BRCA2 mutaties gevonden. Een harde klap in ons gezicht.”

“Het is alweer een tijd geleden dat ik iets geschreven heb, om precies te zijn 3 maanden. In die 3 maanden zijn er alweer genoeg dingen gebeurd, mijlpalen zijn gezet maar ook helaas 2 minder leuke dingen. Omdat wij altijd positief blijven / zijn zal ik eerst de positieve dingen schrijven. 7 Februari ben ik samen met mam de laatste keer gaan bestralen. Wat was ze blij weer iets wat we kunnen afvinken van het lijstje.

16 april 2018
13 reacties

Tags: , , , ,

Mam heeft in totaal 15 bestralingen gehad. Die zijn gelukkig allemaal goed verlopen zonder complicaties van de huid. Omdat 21 maart de verjaardag van mam was, en ze de leeftijd heeft behaald dat helaas mijn oma is overleden aan deze ziekte. En omdat ze weer iets heeft kunnen afvinken had ik haar verrast met een moeder dochter shoot. Onder het motto ‘making memories’ want ja dat is wel iets wat wij nu vooral heel veel toepassen in ons leven.
Omdat wij geleerd hebben dat je leven binnen 24 uur volledig op zijn kop kan gaan staan. Mam heeft ontzettend genoten van deze dag, en zijn er heel wat mooie foto’s uitgekomen.

Weer naar de kapper
Ook is haar eerste knipbeurt een feit! Haar haren beginnen goed te groeien en het zal dan ook niet heel lang meer duren tot dat ze haar pruik kan af laten. Het was een emotioneel moment voor mam, zo blij dat ze weer was dat de eerste keer de schaar weer in haar haren werd gezet.

‘De spuit werd uitgesteld’

Zoals jullie weten krijgt mijn moeder ook de herceptin spuit omdat de tumor uit eiwitten bestond. Helaas is deze spuit al 2x uitgesteld, het uitstellen van de spuit heeft te maken met dat haar hartpompfunctie achteruit is gegaan. Ze startte al met een niet al te hoge pompfunctie, tijdens de controle bleek dat hij helaas met 10% verlaagd is. Wat dus in hield dat ze 6 weken de spuit niet zouden zetten. Na die 6 weken was haar pompfunctie weer iets verhoogd dus mam mocht weer starten. Wel was er afgesproken dat ze nu om de twee spuiten gecontroleerd zou worden. Na die twee spuiten bleek dus dat hij weer gedaald was, weer 6 weken rust. Van die 6 weken heeft ze er nu 1 week rust opzitten, nog vijf te gaan. Als ze weer op controle moet kan het ook zijn dat ze de spuit schrappen, dat wordt nog even overlegt met andere artsen. Even afwachten dus.

Erfelijkheids test
Mam heeft aangegeven in het begin van het proces dat zij zich toch graag wilde laten testen of ze gen-draagster is, aangezien oma borst- en eierstok kanker heeft gehad. Ze had aangegeven dat ze daar naar de chemo mee wilde startte.
5 februari was de afspraak met de geneticus, daar hebben wij te horen gekregen dat mam inderdaad in aanmerking kwam voor het gen-onderzoek. Diezelfde dag heeft mam bloed laten prikken, de nieuwe afspraak stond voor 5 maart. Wij zouden dan te horen krijgen of mam draagster is. Hoe dichter we bij die 5 maart kwamen hoe spannender wij het vonden.
Eindelijk was het dan 5 maart, totdat s’morgens de telefoon ging en de afspraak geannuleerd werd.
Gelukkig kregen we al snel een nieuwe afspraak toegestuurd, 15 maart. Wij waren intussen toch al erg gespannen om de uitslag. Mam en ik hebben het er dan ook met ons tweetjes al vaker over gehad van wat als ? Wat doe ik? Wil ik het weten? Of laat ik alles maar op mij afkomen?

‘Ik wil mijzelf ook laten testen’

De laatste harde klap
Toen de dag eindelijk daar was en wij het verlossende woord zouden krijgen was daar de laatste harde klap die wij kregen. BRCA-2 mutaties gevonden in het bloed. BAM dat was een enorme harde klap in ons gezicht. Hoe we al langzaam het einde in zicht zagen komen naar de maandelijkse ziekenhuis bezoekjes, kwam dit heel hard aan. Omdat wij weten dat mam nu haar hele leven toch onder controle blijft. Tuurlijk zijn wij er opgelucht om dat ze nu zo goed in de gaten wordt gehouden en ze er zo voor kunnen zorgen dat als er iets is ze er toch op tijd bij zijn.
Maar zo als ik al aangaf was dat nog even een harde klap met een platte hand in ons gezicht! Die uitslag was voor mij de doorslag dat ik mij ook graag zou willen laten testen. Dat is helaas nog niet gebeurd, ik ben nog op de papieren aan het wachten. Ook al heb ik een kans van 50% toch heb ik al een besluit genomen over wat ik zal doen als ik ook draagster ben. Ik hoop dat ik mij snel kan laten testen. En dat deze onzekere tijd voorbij is, niet alleen voor mij maar vooral voor mijn moeder. Die toch wel met verschillende emoties rondloopt. Zou ik ook draagster zijn dan is dat helaas maar zo, dan ga ik samen gezellig met mam mee naar de 6 maandelijkse controles. Ook dit zullen wij met ons 3en weer aan kunnen want geen enkele ziekte komt tussen ons in. Wij zijn en blijven de drie musketiers en daar is heel wat voor nodig om onze sterke band kapot te krijgen!”

Lees ook de eerdere blogs van Minou:
‘Wat ben ik trots dat ik zo’n sterke moeder heb’ – januari 2018
‘We zijn op de helft’ – oktober 2017
‘Wat staat die nieuwe coupe haar mooi’ – september 2017

13 reacties

  • Harriet Rikhof says:

    Minou goed verwoord. Maar inderdaad jullie worden weer met beide benen op de grond gezet.

    Knuffel en veel sterkte voor het team van de Paulus Potterstraat.

  • Diana Bons-Dirks says:

    Wat een verschrikkelijk nieuws voor jullie! Hoop dat het.hierna gedaan is en jullie je leven weer op kunnen pakken! Zoals ik jullie ken komen jullie hier samen doorheen! Heel veel sterkte! Liefs Diana

  • tonny says:

    Heel veel sterkt

  • Van de Bult. says:

    Heel veel succes en sterkte gewenst.

  • anja says:

    ach meissie hoop voor jullie alledrie dat er een tijd aanbreekt dat alles eens goed verloopt, dat hebben jullie toch zo dik verdiend ik wens jullie daarom ook heel veel succes en heel veel sterkte jullie zijn kanjers dikke knuffel voor jullie liefs anja

  • Nathalie Dalm says:

    Heel veel sterkte

  • Nicole Loermans says:

    Als er toch een gezin is wat op medisch vlak ook alles voor de voeten krijgt dan zijn jullie dat wel, maar als er ook een gezin is wat daar toch telkens weer nog sterker dan ze al zijn uitkomt dan zijn ook dat jullie. Jullie zijn een drie-eenheid. Jullie slepen elkaar hier ook doorheen. Ik heb zoveel respect voor jullie!!!! Heel veel sterkte xxx

  • Jolanda Lebens says:

    Heftig verhaal, ik ga ook al enkele jaren ieder jaar op preventie controle voor borstkanker, ik ben familier belast.
    Sterkte met jullie!
    Xx Jolanda

  • Bertus.brand says:

    Heel veel sterkte samenwerking

  • Petra says:

    Je kan dit mooi verwoorden maar wat jullie al voor de kiezen hebben gehad….Ik ga enorm duimen dat jij dit gen niet draagt en dat jullie mooiere tijden tegenmoet gaan.

  • Annie van Aert -Veltrop says:

    Hoi Minou inderdaad heel mooi verwoord maar niet zo n mooi nieuws heel veel sterkte voor jullie xxx

  • paola says:

    alles komt goed ik geloof in jullie !! ❤

  • Wilma says:

    Hoop dat je geen gen draagster ben. Heb het zelf ook laten testen en was zo gelukkig toen bleek dat ik geen draagster ben. Ook voor mijn kinderen . Wens jullie veel sterkte de komende tijd.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *