Maak je agenda maar vrij

Begin vorig jaar wist ik inmiddels dat ik ziek was. Keuzes die ik jarenlang had uitgesteld, waren ineens klip en klaar. Ik beëindigde na 5 jaar een museumproject wat geen cent opleverde, zette een ander project in de ijskast, droeg werk over en startte samenwerkingsverbanden. De focus lag bij gezin, gezond worden en Webregisseurs.

16 oktober 2014
7 reacties

Tags: , , ,

Het voelde toen als een opluchting, ondanks de aanleiding. Ook al sputterde ik eerst toen de oncoloog zei: ‘Maak je agenda maar vrij’. Ik had haar gevraagd of ik kon blijven werken tijdens de chemo. ‘Als je energie over hebt, werk je. En anders niet.’

Nu is de laatste bestraling alweer een jaar geleden. De boel is weer een beetje op de rit, dacht ik. Maar na een avond wikken en wegen heb ik net m’n Pzzp-afspraak van vrijdag afgezegd, omdat ik geen energie meer ‘over’ heb deze week. Dinsdag heb ik voor de stichting geweldig lopen netwerken tijdens een Haags congres, en dat hakte de energievoorraad van deze hele week in mootjes. Er is altijd nog nét genoeg voor zaken als webredactie, wat ik uit m’n kleine teen kan halen als het moet. Gewoon, achter mijn eigen computer. Maar een treinreis naar Utrecht? Een uur lang geanimeerd en doelgericht praten met een nieuw contact? Nee, dat gaat dat niet.
Een jaar na dato moet ik opnieuw – tandenknarsend – toegeven dat het zo is en niet anders.

Dat hoeft niet allemaal nú, Margreet. Het kan niet allemaal nu.

Dus. M’n agenda weer leegvegen om dat te kunnen doen wat nu – morgen en komende week – echt moet. Gezin, gezond blijven en Webregisseurs, want brood op de plank. En vooral m’n energie en concentratie weer op peil krijgen door te blijven fietsen, oefeningen te doen etc. Maar ondertussen ben ik ook partner in Technieklab en komt m’n stichting op stoom. Ik heb presentaties ingepland, schrijf een artikelenreeks voor pzzp.nu en columns voor Pink Ribbon en wil ik helpen om zzp’ers met een chronische ziekte op de politieke agenda te krijgen.

Dat hoeft niet allemaal nú, Margreet. Het kan niet allemaal nu.

Die agenda vrijmaken is gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar het is me vorig jaar ook gelukt. Alleen, wat zeg ik tegen die directeur met wie ik morgen die afspraak had? Misschien stuur ik deze column wel door. Da’s meer dan voldoende waarschijnlijk.

7 reacties

  • Madeleine says:

    Kijk, en die drive om dingen te doen maakt dat je dingen kunt blijven doen. Waardoor je keuzes KUNT maken om minder te gaan doen. Waardoor je keuzes MOET maken, omdat je energie hebt voor veel, maar niet voor alles. Luister naar je hart, je lijf en als je moet kiezen, kies dan wat op dat moment het belangrijkste is. Alles waar je even niet voor kunt kiezen komt vanzelf wel weer naar je toe. En zo niet, dan was het de energie sowieso al niet waard!

  • Iets belangrijks afzeggen voor iets dat nog belangrijker is, je gezin en je gezondheid, is super moeilijk. En elke keer weer opstarten vergt moed. Je bent zo dapper! Liefs, marilene

  • Mireille says:

    Zo herkenbaar!

  • jacqueline says:

    Dank je voor het delen, zo herkenbaar. Bij mij nu ook deze maand een jaar geleden de laatste chemo gehad, en ik vind/vond ook dat ik er al had moeten zijn..
    wat stellen we eigenlijk al gauw weer eisen aan onszelf, terwijl het heel bijzonder is dat we er gewoon nog ZIJN. Vervelend soms , onze geest is zoveel sneller dan ons lichaam.
    Maar het lichaam laat ons wel zien waar onze grenzen en onze prioriteiten liggen,
    dat is misschien nog wel de belangrijkste les die ik in dit leven moet(st) leren.
    Steeds maar weer met milde ogen naar onszelf kijken.
    sterkte!! en geniet van hoe het is..

  • Margreet says:

    Milde ogen. Mooi gezegd, goed advies.
    Dank allemaal voor de reacties en lieve woorden!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *