Martha (61): “Borstkanker als wake-up call die mij dwong mijn leven onder de loep te nemen”

“In februari 2016 werd ik gediagnosticeerd met borstkanker. Ik bevond mij opeens in een trein waarvan ik niet wist dat ik was ingestapt. Het werd een wake-up call, die mij dwong om mijn leven onder de loep te nemen.

21 juni 2018
7 reacties

Tags: , , ,

De eerste uitdaging was om geen patiënt te worden. In mijn lichaam bevond zich een tumor, maar verder was er niets mis met mij. Ik zocht en vond in het Alexander Monro Borstkankerziekenhuis een plek waar ik als mens en niet als patiënt werd behandeld.

Ik merkte tot mijn verrassing dat ik veel sterker ben dan ik ooit had gedacht.

Ik ging de strijd niet aan. Want wat valt er te strijden? Helpt dat om de medicatie beter aan te laten slaan? En hebben degenen met wie het niet goed gaat dan niet hard genoeg gestreden? Het kostte moeite, maar ik leerde juist zacht te zijn voor mijzelf.

Ik leerde om te aanvaarden. Te aanvaarden dat mijn lichaam het moeilijk had. Dat ik mijzelf door de chemostofjes soms even kwijt was. Dat dit was wat op mijn pad gekomen was. En hoe raar het ook klinkt, aanvaarding geeft ruimte.

‘Ik zag hoeveel beangstigende gedachten mijn brein kon bedenken’

Ik realiseerde mij dat de mind heel belangrijk is. Mijn gedachten, overtuigingen en verwachtingen. Dat ik mij niet moest laten meeslepen in angstgedachten over de toekomst. Over hoe het zou zijn als het mis zou gaan. Ik zag hoeveel beangstigende gedachten mijn brein kon bedenken. En ik leerde daarin zelf de regisseur te worden.

Ik leerde vierkant achter mijn eigen intuïtie te staan over wat wel of niet goed was voor míjn lichaam. Daarin mijn eigen keuzes te maken, ongeacht wat anderen daarvan vinden. Als je kanker hebt (gehad), word je met alle goede bedoelingen van de wereld bestookt met tips en adviezen. Vaak tegenstrijdig en verwarrend. Alleen jij weet wat goed is voor jou.

Ik heb de horizon van het leven gezien. Iedereen weet dat de dood een keer komt. Ooit, maar nog lang niet. Als je kanker hebt, is de dood concreet en misschien zelfs dichtbij.
Nooit heb ik sterker gevoeld dat het leven prachtig én eindig is. Dat maakt dat ik nog meer kan genieten. Dat maakt dat ik mijn grenzen beter trek en uitkom voor waar ik voor sta.

Veranderd
Ik ben veranderd. Sterker, krachtiger en besluitvaardiger geworden. En tegelijkertijd milder en zachter. Ik kan mijzelf toestaan om de lat wat lager te leggen. Ik weet wat belangrijk is voor mij en ik doe dat ook.

Ook in mijn werk heb ik een belangrijk besluit genomen. Ik heb mijn therapiepraktijk gesloten en Leven & Zo opgericht. Daarin coach ik vrouwen na borstkanker. Omdat na afloop van de behandelingen het leven niet meer zo maar ‘gewoon’ wordt.

Ik heb een nieuwe kans gekregen en daar ben ik dankbaar voor. Mijn oude leven komt niet meer terug. En dat hoeft ook niet. Want ik geniet volop van dit ‘nieuwe’ leven. Juist omdat het eindig is.”

7 reacties

  • Gerie says:

    Prachtig verwoord!
    Gisteren , een jaar na mijn borstsparende operatie, controle in het Alexander Monroziekenhuis. Na de mammografie en gesprekken met diverse ( vreselijk lieve) artsen kreeg ik het verlossende antwoord. Ik ben genezen! Wat een opluchting!
    Maar dat neemt niet weg dat één en ander wel z’n sporen heeft nagelaten. Een kleine borst die na 16 bestralingen verhard littekenweefsel en een ingekapselde bloeduitstorting vertoont. Maar..mijn leven gaat door in positieve zin. Depressief ben ik niet geweest in het afgelopen jaar.Ik ga ervoor en ik hoop dat de vele vrouwen, die hetzelfde moeten ondergaan de kracht en positiviteit mogen behouden.Ik wens ze alle sterkte!

  • Marian Stoter says:

    Wat ben jij een pracht rouw Martha. Ik heb bewondering voor je positiviteit

  • Inge van Leeuwen says:

    Wat mooi verwoord, Martha! Ik vind het ‘gewone’ leven weer oppakken na de kanker moeilijk. Ik merk ook dat het een wake up call is geweest en ben nu echt aan het onderzoeken wat ik wil qua werk. Fijn om te lezen hoe jij het wel weer hebt opgepakt en je ervaring bent gaan gebruiken om mensen te helpen. Iets wat mij ook ontzettend mooi lijkt om te doen. Eerst mijn energie wat beter op peil krijgen. Bedankt voor het delen van je verhaal.

  • Patricia says:

    Prachtig! Zo is het!

  • Freya says:

    Prachtig verhaal Martha…. Ik vind ook altijd het woord vechten een beetje raar.
    Waarom zou ik vechten als ik door alle behandelingen al zo moe ben?
    Ik liet het dan maar gewoon allemaal op me afkomen. Mijn oncoloog zei altijd; mensen zeggen altijd dat je moet vechten tegen kanker. Waarom…?
    Je kun inderdaad veel beter lief zijn voor jezelf!

  • Astrid says:

    Prachtig verwoord. Waar zit u coaching praktijk?

  • Lilian Hettinga says:

    Astrid, de praktijk van Martha heb ik gevonden op internet, LEVEN&ZO
    Prinses Irenelaan 4
    2273 DD Voorburg

    070 386 1507
    martha@levenenzo.nl

    Succes!!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *