“Leven na de behandeling van kanker wordt nog altijd onderschat”

Het is oktober: dit betekent borstkankermaand. De cijfers liegen er niet om, in Nederland krijgen jaarlijks ongeveer 15.000 mensen borstkanker. De 5-jaarsoverleving van borstkanker is in de afgelopen 60 jaar gestegen van 52% naar 88%.

3 oktober 2018
Laat een reactie achter

Tags: , , , ,

Ondanks dit enorm toegenomen percentage wordt er nog weinig aandacht besteedt aan de gevolgen van hebben van kanker. 86% van de (ex)kankerpatiënten ervaart klachten na de behandeling van kanker (bron; KWF).

Genonderzoek
Bij mijn moeder Linda Blom (54) werd in 2014 de diagnose borstkanker vastgesteld. Gelukkig kwam dit op tijd aan het licht en na het afnemen van een genonderzoek werd vastgesteld dat zij het BRCA2 gen bij zich droeg. Vrouwen die drager zijn van een BRCA genmutatie hebben een sterk verhoogde risico op borstkanker en op eierstokkanker.
Op basis van deze informatie werd een passend behandelplan opgesteld. Zo onderging ze 6 chemobehandelingen en 16 bestralingen. Doordat ze drager is van het BRCA2 gen besloot ze beide borsten te amputeren en ook haar eierstokken te laten verwijderen. Al met al heeft dit ingrijpende traject 3 jaar geduurd.

Het “normale” leven weer oppakken
Na de chemobehandelingen en de bestralingen ging ze weer langzaam aan het werk en was het tijd om het “normale” leven voor zover dit kon weer op te pakken. Dit is iets dat door mensen in de omgeving flink onderschat wordt.
“Mensen verwachten dat je weer mee kunt draaien op je oude niveau terwijl je nog midden in het verwerkingproces zit. Toen ik begon met werken zat ik nog in het behandeltraject van mijn borstamputatie en de dubbele borstreconstructie hiervan wat mentaal en fysiek een behoorlijke impact op mij had. Hier werd ook niet altijd begripvol op gereageerd.”

‘Een ruimte met veel prikkels kan ik slecht verdragen’

Nasleep
Inmiddels heeft ze het traject 1 jaar geleden afgerond maar merkt ze de nasleep van de ziekte nog regelmatig. “Ik merk echt dat de chemo een jas bij me heeft uitgedaan. Dit resulteert erin dat ik sneller vermoeid ben, dat mijn concentratievermogen een stuk verslechterd is en ik een ruimte met teveel prikkels slecht kan verdragen. Daarnaast is uit verschillende hoortesten gebleken dat mijn gehoor verslechterd is.”
Niet alleen voor haar zelf is dit vervelend maar ook de omgeving ervaart de gevolgen hiervan. Ze snapt ook dat het lastig te begrijpen is als je zelf niet in deze situatie hebt gezeten.

Relativeren
Na het hele traject gaat het momenteel goed met haar. “Ondanks de kans dat het zou kunnen terugkeren probeer ik mij daar niet teveel zorgen over te maken. Ik sta positief in het leven en kijk niet teveel vooruit. Het krijgen van deze ziekte heeft mij geholpen nu meer te kunnen relativeren en dat ik mij niet zo snel druk kan maken over de kleine dingen in het leven.”
Ik ben nog altijd trots op haar hoe we samen maar vooral zij tegen deze ziekte gevochten heeft.

Elze Bakker (22)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *