“Waar je al 18 jaar bang voor bent is in eens realiteit”

Vanwege erfelijkheid staat de moeder van Desiree (44) al 20 jaar onder controle. In oktober 2017 kregen ze dan toch slecht nieuws. Haar 68-jarige moeder Ellie heeft borstkanker.
Meer onderzoek is hard nodig, daarom loopt Desiree op 23 juni mee met het Drunens Wandelfestival en haalt ze sponsorgeld op voor Pink Ribbon.

16 mei 2018
8 reacties

Tags: , , , ,

Desiree: “Na een jaarlijkse controle werd de borstkanker geconstateerd. Al sinds 1999 moet ze jaarlijks naar de chirurg en de gynaecoloog.
Eind augustus 2017 is er een mammografie gemaakt, gevolgd door een echo. Er was wat gezien in de borst. Mijn moeder had zich kort daarvoor gestoten, dus zowel de radioloog als de chirurg dachten dat de afwijking die ze zagen de bloeduitstorting was.

“Daar waar je bang voor bent is ineens realiteit”

De chirurg wilde 6 weken nadien voor alle zekerheid een nieuwe echo laten uitvoeren. Ze zei vanwege de erfelijkheid geen enkel risico te willen nemen, maar verwachtte eigenlijk niets bijzonders. Er werd dus een telefonisch consult gepland met goedvinden van mijn moeder. Een dag na de echo, waar ook meteen 3 puncties werden genomen kwam het vreselijke nieuws. De chirurg meldde dat ze erg was geschrokken van de uitslag en vond het vreselijk om het per telefoon te melden.

De chirurg zei dat mijn moeder als ze dat wenste direct naar het ziekenhuis kon komen voor een persoonlijk gesprek. Op dat moment kon de chirurg echter niet meer vertellen dan ze per telefoon al had medegedeeld. Mijn moeder besloot op dat moment niet naar het ziekenhuis te gaan. Ik zat op dat moment nog thuis vol spanning te wachten. Mijn vader belde me op en zei: “Kom je deze kant op? Het is niet goed met mama.”
Ik heb alles uit mijn handen laten vallen en ben direct naar ze toe gegaan. Dit was een vreselijk moment. Waar je al 18 jaar bang voor bent is ineens realiteit.

Het eerste wat door mijn hoofd ging was: NEE, niet mijn moeder. Daarna: zijn er uitzaaiingen, hoe ziek zal mama nu gaan worden en kunnen ze mama helpen? Gelukkig wisten we 1 week na het vreselijke bericht en diverse onderzoeken en scans dat er geen uitzaaiingen waren. Het klinkt wellicht heel vreemd, maar op dat moment ben je als gezin zo blij om dat te horen. Waar een week eerder de tranen nog volop vloeiden van verdriet, kwamen er nu tranen van opluchting.

Allerlei klachten
Mama heeft op 25 april haar laatste chemo gehad. Ze heeft in totaal 16 chemo’s gehad. Waarvan 4 zware chemo’s met telkens 3 weken herstel en daarna 12 wekelijkse chemo’s. Gelukkig is ze er niet heel erg ziek van geweest in de zin van overgeven en dergelijke.
Wel heeft ze allerlei klachten zoals haaruitval, last van slijmvliezen, ogen, maag, darmen, extreme vermoeidheid, een onbeschrijflijke vorm van kou, gevoelige, loslatende en verkleurde nagels aan handen en voeten, tintelende vingertoppen en een verdoofde voet. Het is heel naar om een moeder die nog zo actief is langzaamaan aan conditie en dergelijke achteruit te zien gaan.
Mama is nu in afwachting van de operatie die gepland staat op 29 mei. Daarna gaan er nog een reeks bestralingen volgen. De chirurg verwacht dat dit er ongeveer 20 gaan worden.

“Ook mijn vader is dapper. Hij steunt mijn moeder waar hij maar kan”

Ik luister naar wat ze wel en niet zegt
Ik steun mijn moeder zoveel als ik kan. Ik ga mee naar alle afspraken en behandelingen. Ik geef haar zo nu en dan een kaart ter ondersteuning. Ook heeft ze een knuffel gekregen die ze wanneer het even wat minder gaat stevig beet kan pakken op de momenten dat ik er niet ben. Ik luister naar wat ze te zeggen heeft (vooral tussen de regels door luisteren wat er nu echt gaande is).

We proberen als gezin deze behandeling zo goed mogelijk te doorstaan. Het is echt met een lach en een traan. Ik ben zo ontzettend trots op mijn moeder. Ze gaat zo dapper en positief met de hele situatie om. Ook mijn vader is erg dapper in deze hele situatie en steunt mijn moeder waar hij maar kan.

Drunens wandelfestival
Ik vind het belangrijk dat er voldoende middelen beschikbaar zijn om onderzoek te kunnen blijven doen naar deze vreselijke ziekte
Ik ga de wandeling in elk geval samen met mijn man lopen. Verder gaat een nichtje van me ook mee. Zij heeft haar beide ouders verloren aan kanker. Verdere familieleden kunnen wegens werk of andere bezigheden niet, maar steunen de actie wel. Het is dus een soort familie aangelegenheid. Mijn vader kan de wandeling wegens gezondheidsklachten niet volbrengen maar staat samen met mijn moeder aan de zijlijn om ons aan te moedigen. Mijn zus en zwager overwegen om ook mee te wandelen.

Ik weet eerlijk gezegd niet hoe de dag zal gaan verlopen. Voor nu sta ik er in elk geval heel positief in en wil ik deze wandeling aan gaan met vele anderen die hetzelfde hebben meegemaakt of nog steeds midden in het proces van behandelen zitten. Ik vind dit het minste wat ik kan doen. Ik wil er ook een beetje mee uitstralen dat ik zo ontzettend trots ben op mijn moeder en alle andere familieleden.”

Wil je Desiree steunen? Dat kan! https://wandelen.voorpinkribbon.nl/actie/desiree-stassar-de-brouwer

8 reacties

  • Ellie de brouwer says:

    Heel mooi verwoord ben erg blij met alle steun die ik krijg van mijn gezin en alle familieleden en vrienden

  • Hanny Straver says:

    Hallo Desiree ik vindt het ontzettend moedig van je om dit verhaal te publiceren. Maar met zo een Moeder kan het ook niet anders. Ik ben geweldig trots op je.
    Ga samen met vele anderen de strijd aan. Ik denk aan jullie.
    Groetjes Hanny

  • Kb says:

    Heel veel sterkte voor jullie allemaal

  • Nico de Brouwer says:

    Heel mooi verwoord Desiree super.❤️

  • Carla Heemskerk says:

    Wat mooi geschreven Desiree!

    Heel veel sterkte, licht en kracht gewenst
    voor jullie allemaal!

    En veel suc6 allemaal met het Drunens wandelfestival!

  • Richard van der Veeken says:

    Heel veel sterkte voor jullie.
    Desiree heel veel succes.
    Ik ken Koos en Ellie nog van de vader en moeder van Koos

  • Antoinette says:

    Prachtig mens jou moederke Desiree.
    ❤️

  • Robin de Bruin says:

    Openhartig en respect vol geschreven Desiree, wenst mama maar de hartelijke groeten en heel veel sterkte voor de tijd die komen gaat.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *