“Ik ben bij haar in bed gaan liggen zodat ze niet de hele dag alleen lag”

Minou (24): “Mam is 26 oktober gestart met de nieuwe kuur. Het ‘duiveltje’ zoals wij hem noemen. Terwijl deze kuur niet rood van kleur was is het toch ‘duivels’.

9 november 2017
17 reacties

Tags: , ,

Dinsdag 24 oktober had mam weer het groene licht gekregen om te kunnen starten met de nieuwe kuur.
Vol goede moed ging mam dan ook donderdag 26 oktober weer naar het ziekenhuis.
Ze was wel iets gespannen omdat het toch een nieuwe kuur was, maar bang voor bijwerkingen was ze niet. Want ja, van de 1ste 4 kuren heeft ze ook weinig tot geen bijwerking gehad.

Maar helaas is deze kuur haar veel zwaarder gevallen. Ze heeft er deze keer ontzettend veel last van gehad. Mam heeft dan ook iets meer dan een dikke week alleen maar op de bank gelegen of in bed.
Ze had het enorm koud, pijn aan de gewrichten, pijn met slikken, ontzettende pijn in haar buik, en die vervelende moeheid. Een beetje rond in huis lopen was haar al te vermoeiend.

“Ik ben gezellig bij haar in bed gaan liggen”

Ik ben dan ook een keer gezellig bij haar in bed gaan liggen zodat ze niet de hele dag alleen lag en wat aanspraak had. Maar daar heeft ze volgens mij niet heel veel van mee gekregen want ik kreeg opeens geen antwoord meer want ze was in slaap gevallen… haha.

Dit was de eerste keer dat mam zich echt beroerd voelde en zei pff over 3 weken moet ik weer. Alles kwam deze keer dan ook op pap en mij terecht. Wat we natuurlijk met alle liefde hebben gedaan.
Maar ik kan wel zeggen dat door deze kuur het allemaal is binnen gekomen dat mam ziek is. Ik heb dan ook de eerste keer mijn tranen laten gaan, en op het moment dat ik dit nu typ staan me weer de tranen in de ogen.
Het doet mij gewoon ontzettend veel verdriet om mijn moeder dan zo zwak te zien. Vooral omdat het de 1ste 4 keren zo goed is gegaan.

Overvallen door de bijwerkingen
We merkten dan ook dat mam overvallen werd door deze bijwerkingen, ze was totaal niet zichzelf. Ze voelde zich zo rot dat zich dat weer uitte in kwaadheid en ongeloof dat ze ziek is.

Vanaf zondag is mam weer een beetje opgeknapt, ze is weer buiten geweest en loopt weer iedere dag met pap mee om te wandelen met de honden.
Volgende week dinsdag moet mam weer bloedprikken om te kijken of ze weer met de kuur verder mag. Als ze dan weer groen licht krijgt dan kunnen we echt gaan aftellen. Dan zit ze namelijk op de helft van deze kuur.

Wat dus wil zeggen het einde van de chemo in zicht komt!
We hopen dan ook dat mam 28 december klaar is met haar kuren en dan in het nieuwe jaar mag starten met de bestraling.”

17 reacties

  • Petra says:

    Mooi omschreven, ik word er wel stil van… ik vind het erg dat deze kuur zo heftig is en hoop op een snel einde van deze periode zodat het weer een beetje “normaal” leven is

  • tonny wigman says:

    heel veel sterkte voor jullie allemaal

  • Harriet Rikhof says:

    Emotioneel geschreven,dat proef je, de warmte en vol liefde waarmee je je gevoelens, verwoord.
    Knuffel voor jullie.

  • Marion says:

    Aangrijpend om dit te lezen .. zorg goed voor elkaar en wens jullie heel veel sterkte .. dikke knuf Xx

  • Paola says:

    Wat een kanjer ben je toch minou !
    Als ik dit lees moet ik terug denken aan mijn eigen moeder. Die de strijd helaas heeft verloren van deze ongelofelijke vieze ziekte. Dit gun je niemand !
    Wat is het idd zwaar om je ouder zo te zien. En wat doet het pijn als je ziet dat je ouder pijn heeft. Dat ze verdriet hebben en je ze niet kunt helpen. Zo dachten onze ouders vroeger ook over ons. Je wilt de pijn weg nemen maar het gaat niet. Want je kan niks weg nemen. Alleen maar er regen vechten en laten zien wat voor wils kracht je hebt. En wat is joun mama ongelofelijk sterk. Je mag trots op haar zijn en op je zelf. Dat je dit allemaal doet ! Xxx

  • Rita tuinstra - wittenberg says:

    Wens jullie heel veel sterkte toe. Weet er alles van. En altijd positief proberen te blijven. Al is het soms zwaar xxx

  • Mariëlle says:

    Hoi Minou, ik heb ondertussen deze Docetaxel kuren achter de rug, en wat was het zwaar… Maar, ik ben er nog, en dan is het alle ellende waard geweest. Ik ben ook een moeder, en vond het verschrikkelijk dat ik er niet kon zijn voor mijn kinderen tijdens de kuren. Ik hoop dat ik de komende jaren er wél kan zijn voor ze! Sterkte meid!

  • mia tholen says:

    veel sterkte valt niet mee om ieder keer opnieuw te beginnen heb zelf voor 15 jaar geleden ook gedaan het hele program dus ga ervoor.

  • Evelien says:

    Lieve Minou,

    Ik vind jou een kanjer van een dochter en ik weet zeker dat jouw moeder het heel fijn vond dat je bij haar in bed kroop, ze kreeg rust en viel naast jou in slaap. Dat is fijn, gelukkig mag ik mij prijzen met twee dochters die wel een stuk jonger zijn dan jij bent, maar ook zo lief en behulpzaam zijn. Wat er in hun koppies omgaat weet ik soms niet. Fijn om jou verhaal te lezen.

    Ik wens je veel sterkte toe❤️

    Lieve groetjes,
    Evelien

  • R says:

    Heel erg herkenbaar en heel heftig….mijn moeder heeft dezelfde kuur gehad, echt rotspul…. 1 januari 2018 is het 5 jaar geleden dat ze is overleden aan borstkanker.. Ik wens je moeder heel veel kracht toe om dit te overwinnen.

  • Sandra says:

    Zelf 2x borstkanker gehad, dus weet hoe heftig de kuren zijn. Maar weet ook hoe heerlijk het is om steun en begrip te krijgen van lieve mensen om je heen. Je doet het goed….complimenten hoor.

  • Rini says:

    Ook mijn dochter had 2 dochters en een zoon,
    Zij heeft het niet gered,(52 jaar) ik hoop met heel mijn hart dat het met jou moeder goed gaat.ik wens je dan ook veel
    Sterkte en Liefde.

  • aina says:

    Onze dochter was 32 jaar heeft een man en twee meisjes van 3&6 jaar oud.Borstkanker en dan ga je dus vechten met alles wat je in je hebt.7 keer chemo de laatste 2 waren een ramp zo ziek!toen de amputatie en daarna 16 keer bestralen!Maar dan krijg je de uitslag dat je kankervrij bent!!Zo een opluchting bij iedereen niet te geloven,En nu der pruik nog een peer weken op en dan knallen we hem met oud en nieuw de lucht in.Ons weekendje uit staat gepland genieten met ons gezin!Pluk de dag!

  • Rita says:

    Lieve Minou
    Wat is het toch verschrikkelijk om je mams zo te zien in bed, als ze zo ziek is. Jij bent 24 jr jong, mijn meisje is 29 jr en ook geraakt door kanker, en niet eens uitgenodigd!! Weet precies lieve meid wat je door staat, en hoeveel pijn het doet. Wens jullie veel kracht en liefde toe, en geniet samen zoveel het kan!! ❤️

  • Karin says:

    Wat lief dat jij er bent voor je mam. Ik was zelf een mam van 47, mijn zoon was 9. Ik had geen mam en pap meer. Wel een liefhebbende echtgenoot die zich soms ook geen raad. wist. Met nuchterheid en steunend op mijn gezond verstand en overlevingskracht heb ik me door die tac (takke) kuren heen geslagen. Het werd steeds moeilijker, zeker de vijfde en de zesde. Maar het bleef te doen. Je hebt ook geen keuze. Daarna de operatie en de bestralingen….. Yes na negen maanden had ik het allemaal gehad…. En was ik “genezen”. Ik ben nu drie jaar verder na de diagnose “gezond”. Het blijft vreemd aanvoelen. Veel sterkte! En blijf erin geloven!!!!

  • Özlem Erdogan says:

    Minou, als moeder en borstkankerpatiënt weet ik bijna zeker dat jouw moeder ondanks haar ziekte zich toch heel gelukkig voelt met een dochter als jou.
    Sterkte.

  • Martha Van maenen says:

    Zo herkenbaar, ook ik dacht na de eerste chemo dat valt wel mee als ik door de resterede vijf kuren ook zo goed door kom mag ik blij zijn maar helaas dat was niet zo de de tweede kuus was ik hondsziek en dat wed alleen maar erger ik knapte niet meer op in de drie weken die tussen de kuren inzaten kon niks anders dan in bed liggen en was blij dat ik nog kon ademen, uitgeput helemaal uitgeput met pijn van die rotspuiten wat je erna moet zetten, mijn man en dochter heben mij moeten douchen om beurten enz, hoop het nooit meer mee te maken , Voor allen die nog strijden heel veel sterkte in deze moeilijke periode

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *