Het Ziekbatical

Het Ziekbatical (42): “Ik zit wat heen en weer te schuiven op mijn stoel. Stel je voor dat de huisarts niets voelt en ik binnen vijf minuten buiten sta? Dan had ik wederom onze tijd verknoeid met een mogelijke ernstige aandoening die er helemaal niet was. Een paar jaar eerder was me dit ook overkomen toen ik knobbels in mijn oksel meende te voelen. Na een kort onderzoek werd ik door de huisarts naar huis gestuurd met de diagnose “opgezette klieren”. Ondanks de opluchting dat er niets ernstigs aan de hand was geneerde ik me wel een beetje voor mijn aanstelleritis.

26 januari 2015
1 reactie

Ook deze keer verwachtte ik dat het weer een gênant gevalletje hypochondrie zou zijn. Dat er niets bijzonders te voelen was, maar dat het “goed was dat ik het had laten checken”. Helaas verliep het niet zoals gedacht. Deze keer geen geruststellende woorden, deze keer geen bevestiging dat er niets aan de hand was. Deze keer constateerde de huisarts inderdaad iets in mijn rechterborst. Nadat beide borsten goed waren onderzocht gaf ze me haar diagnose; ze voelde een massa in een van de borsten die beweeglijk was (wat op zich goed nieuws was omdat de kans dan groter is dat het om iets goedaardigs gaat).

Voor de zekerheid verwees ze me door naar het ziekenhuis voor een mammografie.

Op het moment dat de huisarts mij de verwijsbrief overhandigde voor de mammografie viel ik door een groot zwart gat. Ik bleef maar vallen totdat ik de bodem raakte. Ik deed mijn ogen open en keek om me heen. Ik zag mijn wereld die er het zelfde uitzag als voorheen. Toch klopte er iets niet. Alles leek anders, alles leek een beetje uit het lood geslagen. Ik was door een groot gapend gat naar beneden gevallen en in Ziekenhuisland terechtgekomen. Een parallel universum die aandoet als onze wereld, maar waarin niets is wat het lijkt. Een land waarin Koningin van de Angst regeert bijgestaan door haar raadgevers Onzekerheid, Machteloosheid en Verwarring. Een land met hoge bergen, diepe dalen en eenzame vlaktes. Een land waarin je ogenschijnlijk gezond het ziekenhuis in gaat en waar je kapot er weer uitkomt. Waarin je eerst ziek wordt gemaakt om beter te kunnen worden. Een land waarin je vergif ingespoten krijgt die allerlei ellende in je lichaam veroorzaakt, zonder garantie op gen ezing. Een land van klinisch wit, latexhandschoenen, scalpels en naalden.

Van de ene op de andere dag bevond ik mij in dit land vol paradoxen en moest ik zien te overleven in deze desolate plek.
Van de ene op de andere dag was mijn leven veranderd in een medische overlevingstocht. Een tocht die mij veel zou afnemen maar die mij ook mooie momenten en ontmoetingen zou brengen. Een tocht die in januari 2011 begon met mijn allereerste mammografie.
Lees verder op: www.hetziekbatical.nl

Dit is mijn blog waarin ik de verschillende fases beschrijf waar ik afgelopen periode doorheen ben gegaan, vanaf het moment dat ik iets voelde wat niet klopte tot en met de laatste operatie begin 2014.”

1 reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *