Mascha (36):”Het enige wat ik nu na mijn borstamputatie kan doen is huilen”

“1 januari 2018 gelukkig nieuwjaar! En zoals elk jaar had ik een aantal doelen. Eén van mijn doelen was afvallen en gelukkig zijn met mijn twee kinderen.

1 oktober 2018
Laat een reactie achter

Tags: ,

Maar op 8 februari 2018 kwam het nieuws: mevrouw u heeft borstkanker. Dit sloeg als een baksteen in. Daar gaan we dan de malle molen in, allerlei onderzoeken met als eindresultaat; we beginnen met 4x de AC kuur en daarna 12x de taxol. Daarna een borstamputatie en okseltoilet. 5 jaar antihormoontherapie en 5 weken bestraald worden.

‘Mijn kinderen zijn van slag’

Het enige wat ik nu na mijn borstamputatie kan doen, is huilen. De klap komt altijd achteraf zeggen ze. Nou, dat is echt waar. Mijn kinderen zijn van slag. Maar ondanks alles proberen wij zo positief mogelijk te blijven. Mijn oudste zoon (15) zit namelijk in zijn eindexamen leerjaar. En ik als alleenstaande moeder wil natuurlijk dat hij met vlag en wimpel slaagt!

Toch zijn we bang, ondanks dat alles weggehaald is, dat het weer terug komt. Of ben ik wel genezen? Hoe moet ik nu verder leven? Gezond eten, sporten? Het blijft allemaal heel ingewikkeld.

Maar met steun kom je verder en gelukkig hebben we wel veel steun!”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *