Gewoon – door Storystrikes

Gewoon

Kojak heet hun parkiet. Vernoemd naar de evenzo kalende politieman uit een Amerikaanse televisieserie, gespeeld door acteur Telly Savalas. Soms vliegt ie los door de kamer. Op een dag helaas naar het balkon, rechtstreeks in de klauwen van een kat. Pas dan ziet mijn tante hoeveel veren hij eigenlijk wèl had.

10 mei 2017
1 reactie

Gekooid in een prachtig appartement aan een Amsterdamse gracht, woon ik jaren later samen met een man die grappiger is dan welke acteur uit welke Amerikaanse televisieserie dan ook. Maar met humor alleen redden we het niet. Zou er in die stad waarover ik uitkijk wel weer een kamer voor mij vrij zijn, denk ik terwijl ik mijn telefoon opneem.

‘Nee! Niet Nina!’, roep ik op mijn moeder haar mededeling dat bij haar zusje borstkanker is geconstateerd. Het kalende koppie van de parkiet en het gevecht met de rondvliegende veren schieten mij te binnen. Nee, niet Nina. Zij blijft. Net als haar stopwoord. Gewoon.

1 reactie

  • Jacqueline Doosje says:

    Prachtig gedicht, heel herkenbaar!
    Ik ben bijna klaar met dit hele traject en ik besef mij des te meer dat ik er nog lang niet ben!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *