“En dan moet je het thuis vertellen”

Claudia (45): “Sinds 31 januari weet ik dat ik kwaadaardige borstkanker heb. Een zelf ontdekte deuk en een vermoeden dat t mis was werd op 2 uur tijd bevestigd. Mijn/ons leven stortte in.

25 april 2017
1 reactie

Tags: , , ,

Mijn man huilde en ik had het gevoel of ik in de film “komt een vrouw bij de dokter” zat… Dan moet je t thuis vertellen… 16 februari borstbesparend geopereerd aan linkerborst. En rechts mee gereconstrueerd zodat ze even groot zijn.
4 maart opnieuw opereren: poortwachtersklier ook positief. Week later: topklier in oksel: uitzaaiingen.
Klap op klap. Nu tweede chemo van de 6 gehad. Helaas bloedvergiftiging opgelopen. In tweede week eerste kuur. Levensbedreigend: ecolli met sepsis. Twee weken antibiotica. Diarree uitdroging, pfff.
2e kuur nu op 75% omdat 100 te zwaar bleek. Haartjes al kwijt… zo confronterend. Zo zwaar. Motto: CARPE DIEM hoog in t vaandel houden…tja!”

1 reactie

  • Harrie van Tuijn says:

    Ik wens jou en je gezin, heel veel sterkte voor nu en in de toekomst. Ik eens je de kracht om elke keer de juiste beslissingen te nemen, op weg naar een goede gezondheid.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *