Elsemieke (24): “Het beangstigt me dat ik niet weet of ik ooit zelf een kindje kan krijgen.”

“Het leek zo’n mooie zomer te worden de zomer van 2014. Eind juni kwam ik terug van een half jaar stage op Curacao, de heimwee naar het mooie eiland werd bedekt met de liefde en het weerzien met mijn familie en vrienden. Alhoewel ik al een tijdje een bobbel voelde in mijn borst, gingen alle etentjes en feestjes even voor.

14 juni 2017
12 reacties

Tags: , ,

Na een maand ging ik toch voor de zekerheid naar de dokter en die stuurde me, gewoon als protocol, door naar het ziekenhuis. Tijdens de scan werd me gezegd dat de kans groter was dat ik als 21-jarige de loterij zou winnen dan dit kanker zou zijn. Helaas heb ik deze prijs nooit gewonnen maar de kanker wel.

De dag daarna werd ik in een achtbaan gezet, die soms nog steeds af en toe een keertje aangaat. Mijn eerste reactie was, kanker dus ik ga dood. Daarna dacht ik, ach even een operatie en dan begin in ik september weer vrolijk met school maar dat ging helaas niet. Alhoewel het gelukkig niet was uitgezaaid kwam ik toch in het volledige traject van operatie, bestraling, chemo, immunotherapie en hormoontherapie terecht.

Iedereen raasde me als een gek voorbij

Mijn studiegenoten, vrienden en vriendinnen leefden heel erg met me mee en heb ook ongelofelijk veel steun aan hen gehad maar toch raasden iedereen me ook als een gek voorbij. Zij konden allemaal dingen doen die ik ook wilde doen, maar simpelweg niet kon.
Als jonge vrouw je lange haren moeten afscheren is misschien één van de meest ingrijpende dingen die je kan beleven. Het rare is dat ik nu niet meer kan herinneren dat ik me bijna drie kwart jaar kaal in de spiegel heb aangekeken, dat beeld zit ergens ver weg gestopt.

Een voordeel van jong zijn en borstkanker krijgen is dat mijn conditie uitermate goed was en mijn herstel dus ook voorspoedig liep. Een maand na de chemotherapie kon ik aan de slag op mijn nieuwe werk en in september ben ik gestart om mijn laatste studiejaar af te maken.

Iedere dag is een feestje
Nu, drie jaar later, kan ik vaker de voordelen van mijn ziekte inzien, mijn instelling is positiever dan dat die al was, vier ik elke nieuwe cm haar en maak ik van elke dag een feestje.
Het is steeds langer geleden, de uitslagen zijn goed maar het moment komt ook steeds dichterbij dat ik klaar zal zijn met mijn hormoontherapie.

Vroeger als kind schreef ik niet in vriendinnenboekjes dat ik prinses of juf wilde worden, ik wilde moeder worden. Het beangstigt me dat ik niet zeker weet of ik ooit zelf een kindje zou kunnen krijgen. Al weet ik ergens dat er tig mogelijkheden zijn, blijft iets anders. Moeilijk om als 24-jarige student me druk te maken om zulke gevoelens en gedachtes.

Voor nu heb ik besloten om een tussenjaar van mijn studie te nemen en even uit de achtbaan te stappen en mezelf te belonen met een prachtige reis door Zuid- en Midden-Amerika. 100% positief en geen procent minder, daar ga ik voor!”

12 reacties

  • Conny Resoort says:

    Lieve Elsemieke,
    Wat erg dat je op jouw jonge leeftijd al met borstkanker werd geconfronteerd. En dat er veel onzekerheden voor je toekomst zijn blijft moeilijk.
    Zoals je zegt verdwijnen de herinneringen aan alle nare behandelingen en bijwerkingen gelukkig best snel. Dat geld ook voor mij: babyboomer, eind 60 met al een mooi leven achter de rug.
    Ik wens jou veel sterkte en ook mooie toekomst, waarin al je wensen waarheid worden.

  • Ellen says:

    Lieve Elsemieke,
    Poeh wat een verhaal.
    Je doet het hartstikke goed en geniet van je reis!
    100 % positief daar ga ik ook voor!

  • Mary Groeneveld says:

    Lieve Elsemieke,

    wat ben je door een hel gegeaan. Gelukkig ben je goed hersteld. Je had het over de positieve kanten van de ziekte, maar dat is voor mij moeilijk te begrijpen. Ik vind er helemaal niets positiefs aan. Bij mij werd het vorig jaar ontdekt. Tenminste ik ontdekte het van de ene op de andere dag was daar een rare vorm in mijn borst gekomen,
    Ben nu aan een hormoonkuur bezig van 5 jaar. Ik ben midden zestig jaar en heb al een leven achter mij.
    Ik wens je een mooi leven toe.
    Lieve groet ,
    Mary.

  • Mary Groeneveld says:

    Rechterborst is geamputeerd.

  • Ellen says:

    Lieve Elsemieke,
    Fijn dat het steeds beter met je gaat en dat je nu er tussenuit gaat. Echt het geviel hebben van; dit moet ik nu doen!
    Ik zelf kreeg borstkanker op mijn 28e. Nog geen jaar getrouwd dus volop aan het genieten. En dan valt ineens je nabije toekomstdroom in duigen. Het haar dat ik kwijt raakte kon me gestolen worden, een pruik hoefde ik ook niet. Als ik maar niet in de overgang kwam! Jeetje, zo verschrikkelijk als ik het eerder vond om ongesteld te worden zo veel vreugde had ik, toen ik na een aantal maanden weer ongesteld werd. Nu, bijna 15 jaar later geniet ik van onze twee geweldige zonen die ik toch mocht krijgen. Zwanger worden is een groot wonder, en na zo’n ziekte helemaal.
    Door de ziekte sta ik anders in het leven, en geniet ik veel meer van de kleine geluksmomentjes die we mogen ontvangen.
    Geniet van je reis…
    Groet, Ellen

  • Mama says:

    Mijn lieve Elsemieke,

    Wat heb je het goed onder woorden gebracht!
    Ik ben enorm trots hoe jij de moeilijke tijd van de behandelingen​ doorgekomen bent. En hoe je nu in het leven staat heb ik bewondering voor. Altijd tijd en aandacht voor familie en vrienden. Mooie dingen doen zoals reizen, al zal ik blij zijn als je weer op Hollandse bodem staat. Ik gun je de reis naar Amerika van harte.
    Het krijgen van kinderen is sowieso niet vanzelfsprekend. In jou geval is het onzeker maar niet uitgesloten. Het doet me verdriet dat mijn kind op deze jonge leeftijd zulke zorgen moet hebben. Ik heb hoop en vertrouwen op een mooie toekomst voor jou mét een gezin.

  • Mirjan says:

    Mooi geschreven, oud buurmeisje! Geniet van elke seconde tijdens je reis, enorm verdiend!! En ook nu en daarna
    Liefs, Mirjan

  • Mirjan says:

    Mooi geschreven, oud buurmeisje! Geniet van elke seconde tijdens je reis, enorm verdiend!! En ook nu en daarna 😉
    Liefs, Mirjan

  • Monique potters says:

    Mooie dappere vrouw ❤️

  • Patricia says:

    Hoi Elsemieke
    Ik weet hoe je je voelt. Ik was 25 toen ik borstkanker kreeg. Bij mij moest er wel een borst worden geamputeerd en mijn okseltoilet is ook verwijderd omdat daar uitzaaiing was. Dat ik kaal was heb ik ook ver weg gestopt. Heb veel chemo en bestraling gehad. Ben daardoor vervroegd in de overgang gekomen .
    Werd mij verteld dat ik nooit biologische kinderen kon krijgen. Mijn wereld storte in. Mijn kinderwens was groot. Ik was toendertijd getrouwd. Ben gescheiden omdat hij vreemd ging. Ben nu 46. Gelukkig getrouwd al inmiddels bijna 16 jaar. En we hebben een dochter van bijna 14 jaar. Ze is geadopteerd uit China. Nooit gedacht zoveel te kunnen houden van deze meid. Het voelt als ons eigen. Dus mocht je geen biologisch eigen kind kunnen krijgen er zijn ook nog andere opties. Jou gezondheid gaat boven alles. Heel veel sterkte de konende tijd

  • Pien Roerdink says:

    Heel mooi geschreven! X Pien

  • Eline says:

    Lieve lieve lieve Els!

    Wat mooi geschreven! Je laat echt in je hart kijken.. Ik ben blij hoe je er nu op terug kan kijken en dat het je ook wat heeft opgeleverd; je positieve kijk en je plukt elke dag!

    Ik ben zo onwijs trots op jou & hoop je te kunnen komen opzoeken tijdens je reis. Ik zal er in ieder geval alles aan doen, zodat we net zo’n tijd als in Indonesië kunnen beleven! En anders weet ik ook zeker dat je, dit keer, een achtbaan vol geweldige avonturen zal beleven!

    Tot snel!

    Dikke kussen je oude roomie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *