Henriette

Een scheiding, 2 jonge kinderen en borstkanker…

Henriette (45): “Ik zal de datum 22 augustus 2016 nooit van mijn leven meer vergeten. De eerste schooldag na de zomervakantie van onze kinderen begon. Dit was ook de dag dat mijn man definitief besloot van ons te gaan scheiden.

6 februari 2017
2 reacties

Tags: , ,

De volgende dag kregen de kinderen van 7 en 8 jaar de beroemde gehaatte zin te horen: pap a en mama (liever niet) moeten jullie iets vertellen…. De volgende dag vertrok hun vader. Het weekend daarna voelde ik een knobbeltje in mijn borst. Ik wist meteen dat het foute boel was door mijn ervaring als operatie-assistente. De huisarts had het nog over een klieren pakket. Ik wilde perse een verwijzing voor een mammografie.

De volgende dag tijdens mijn werk op de operatiekamer ging ik tussendoor even naar de röntgenafdeling. Daar kreeg ik mijn mammografie en een echo. Het was foute boel. Ik had zelfs al een uitzaaiing in mijn oksel. Er werd een punctie genomen. De volgende dag kreeg ik de plan de campagne te horen van de arts.
Ik begon met 6 chemokuren. De eerste 3 waren goed te doen. Niet misselijk of moe. Ik werkte tussendoor zelfs. De laatste 3 waren zwaarder. En dan nog een griep erbij, hoge koorts.

“De eerste Sinterklaas voor de kinderen zonder hun papa, dan moet mama wel aanwezig zijn!”

5 december moest ik bijna in het ziekenhuis blijven. Maar dat wilde ik toch echt voorkomen. De eerste Sinterklaas voor de kinderen zonder hun papa. Dan moet mama daar toch wel aanwezig zijn! Gelukt.
De chemo daarna was net een paar dagen voor de kerst. Ik vroeg van te voren aan de arts extra peppillen en pijnstillers om er voor de kinderen te zijn. Gelukt! Al met al vielen de chemo’s mij erg mee. De laatste is nu bijna drie weken geleden geweest.

Ik ben nog steeds niet moe. Alleen ‘slapen’ mijn voeten nog. En zijn mijn vingers nog minder gevoelig dankzij de neuropathie. Een gevolg van de medicijnen. Dit is voor mij best een zorg aangezien mijn vingers mijn werk zijn.
Aanstaande 15 februari krijg ik een dubbelzijdige borstamputatie en een gedeelte van mijn okselklieren worden verwijdert. Ik doe mee met een trial genaamd chemolieve. Drie dagen voor elke chemokuur en op de dag zelf mocht ik niks eten. Alleen water en thee zonder theïne drinken. Dit geldt ook voor de operatie.

Dus 12 februari start, gelukkig voor de laatste keer, weer mijn dieet. Geen valentijnsdiner of chocolade voor mij. Na de operatie volgen nog 24 bestralingen. En als laatste hormoontabletten.
Maar voor nu : I will survive! Ik moet en wil er voor de kinderen zijn.”

2 reacties

  • Patricia zegt:

    Beste Henriette,

    Herkenbaar. Je gaat er komen. Dikke knuffel. Een lotgenoot.

  • Nadine Franck zegt:

    Beste Henriette,

    Zoals bij jou zal ik 29 juli 2016 ook nooit vergeten. Diagnose borstkanker tijdens men eerste mammografie. 2 weken later amputatie wegens zeer agressieve tumor. Geen uitzaaiingen. Wel alleenstaande mama en dit full time met dochter van 9 jaar (51 jaar) Ik herken me in jouw verhaal. Enkel heb ik net laatste chemo van 16 achter de rug op Valentijn, 4 hele zware, 12 wekelijkse lichtere, ik ben goed ziek geweest de eerste 2 maanden en nu heel moe. Andere borst zal ik ook laten amputeren tijdens borstreconstructie volgend jaar. Eind maart begin ik met hormoontherapie. Gelukkig heb ik veel steun uit mijn omgeving maar uiteindelijk moeten we het alleen dragen.
    Ik wens je ongelooflijk veel sterkte en moed. Het gaat je lukken

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *