“De borstkankermaand, ieder jaar weer een conflict tussen gevoel en verstand”

Het is weer oktober, borstkankermaand nummer 3 al weer voor ons. Dit jaar heb ik het zelfs nog intenser meegemaakt omdat ik – vanwege de columns die ik schrijf – was uitgenodigd bij de officiële opening op 1 oktober in Amsterdam. Een hele mooie maar ook intense ervaring, samen met veel mensen met het hart op de juiste plek. Lotgenoten, collega ambassadeurs, het team van Pink Ribbon, maar vooral sponsoren die Pink Ribbon een warm hart toedragen.

28 oktober 2015
1 reactie

Tags: , , , ,

Ieder jaar weer een maand met gemengde gevoelens. Een conflict tussen je gevoel en je verstand. Ik merk in de media dat ik daar niet de enige in ben. Vooral mensen die nog in hun behandeling zitten of er net uit zijn hebben het deze periode zwaarder. En dat begrijp ik maar al te goed.
Het jaar 2013 ligt nog best vers in mijn geheugen. Ieder jaar haalt het weer herinneringen op aan Elske. Verdrietige herinneringen over het verlies en het gemis, maar gelukkig worden het ook steeds vaker mooie herinneringen. Ik merk ook aan de kinderen dat er in deze maand meer in hun hoofden omgaat. In het bijzonder bij Isabelle die haar moeder, haar ziekte en haar overlijden veel bewuster heeft meegemaakt.

Mijn grote hoop is dat mijn dochter en haar generatiegenoten behoedt worden voor deze afschuwelijke ziekte en de gevolgen er van.

Als het verstand, de ratio, de overhand gaat nemen besef je steeds meer dat deze maand heel belangrijk is. Er moet veel aandacht aan deze afschuwelijke ziekte worden besteed, zodat er veel donaties binnen komen. Met dit geld kan goed onderzoek gedaan worden om uit te vinden hoe de huidige patiënten het best geholpen kunnen worden tijdens hun behandeling, maar ook in de begeleiding nadat de behandeling is afgerond. Zeker niet minder belangrijk zijn de medische projecten die als doel hebben borstkanker een controleerbare ziekte te maken. Mijn grote hoop is dat mijn dochter en haar generatiegenoten behoedt worden voor deze afschuwelijke ziekte en de gevolgen er van.

Steeds meer begint het verstand het bij mij te winnen van de emoties. Els krijg ik niet meer terug, helaas, dus dan vooral maar vooruit kijken. Haar leven hebben we niet kunnen redden, dus dan maar zo snel mogelijk het leven gaan redden van vele andere vrouwen (en mannen).

Ik zie dat ook bij Isabelle dit steeds meer een rol gaat spelen. Ze was de afgelopen vakantie aan het knutselen geslagen en kwam plots op het lumineuze idee deze knutselproducten, mooie kaarten, huis aan huis te gaan verkopen, waarbij de opbrengst voor Pink Ribbon zou zijn. In deze week heeft ze meer dan 100 euro opgehaald. Naar mijn idee een fantastisch resultaat waar ik heel trots op ben.
Ik hoop dat dit voor vele anderen een mooi voorbeeld is. En dat hoeft natuurlijk niet alleen in oktober.

1 reactie

  • Sabine says:

    Respect!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *