Dat haar is raar

“Kak! Mijn wimpers vallen weer uit. Vanmorgen stond ik voor de spiegel en deed mijn mascara op. Maar ineens waren meer dan de helft van mijn wimpers niet meer aanwezig. Een beetje verbouwereerd sta ik te kijken. Ook bij mijn andere oog is het beduidend minder.

23 november 2015
8 reacties

Ik doe het grotere licht in de badkamer aan en pak de vergrootspiegel erbij. Zelfs met de vergrootspiegel is het een treurige aangelegenheid. Spontaan ben ik chagrijnig en ren naar beneden. Kijk dan, zeg ik, mijn wimpers vallen weer uit! Iedereen in huis moet het bekijken alsof ik hoop dat iemand zegt, welnee joh… kijk maar, ze zitten er gewoon nog.

Het zijn een van die dingen waar je lang na je behandelingen nog last van kan blijven houden. Ik zeg het; dat haar is maar raar! Waarom mogen mannen een stoer kaal hoofd krijgen en is hun lichaamsbeharing voor sommigen woest aantrekkelijk? Wij vrouwen worden graag gezien met een weelderige haardos maar zit er teveel haar op ons lichaam dan kijkt men toch redelijk onsmakelijk ernaar. Op ons bolletje is het een verdeelde zaak. Ons hoofdhaar, dat is toch wel een dingetje. Het liefst een beetje veel, met een slag of krul vinden de meeste toch wel fijn. Als het grijs wordt, kleuren vele van ons het weer een beetje bij. Sommige kunnen er uuuuuren mee tutten en bezig zijn en er vele euries aan uitgeven. Meer dan een half jaar heb ik dat niet kunnen en hoeven doen. Omdat er gewoonweg geen haar op mijn hoofd te bekennen was.
Nou ja, op wat kuikenpluis na, maar dat mag geen naam hebben. Nu behoorde ik nooit echt tot de categorie die veel geld uitgeeft en tijd doorbrengt met het verzorgen van mijn haar. Ik was simpelweg niet het typetje van, ligt het haar op nummer, maar ook niet dat mijn kussen bepaalde hoe mijn kapsel was die dag. Nee, ik zat er beetje tussenin zullen we maar zeggen.

Toch ben ik de laatste tijd wel erg bewust geworden van mijn haar, of haar in het algemeen eigenlijk.

Toch ben ik de laatste tijd wel erg bewust geworden van mijn haar, of haar in het algemeen eigenlijk. Waarom valt het bij chemo uit? Wanneer gaat het dan weer groeien, en hoe hard gaat dat dan? En die wimpers en wenkbrauwen, hoe zit het daar dan mee? Een klein onderzoekje wees het volgende uit.

Chemotherapie is erop gericht om de sneldelende cellen (kankercellen) af te remmen of te vernietigen. Helaas geldt dit ook voor de gezonde sneldelende cellen, jawel de cellen van ons haar. Met als gevolg dat de haar een onderbreking krijgt in het haarzakje en daardoor even later uitvalt. Dit geldt voor uiteindelijk alle haren.
Het haar groeit over het hele lichaam even snel, ongeveer 0,1 tot 0,4 millimeter per dag. Dat is ongeveer een centimeter per maand gemiddeld. Wel is het zo dat elk deel van ons lichaam de haren een andere groeifase hebben. Armen, benen, oksels en schaamstreek: 3 tot 4 maanden. Wimpers en wenkbrauwen: gemiddeld 3 maanden. En ons hoofdhaar is de winnaar met wel 7 jaar!

Een mens heeft 100.00 tot 150.000 haren op zijn schedel. Wenkbrauwen gemiddeld rond de 250 maar dat kan flink oplopen als je nog nooit geëpileerd heb. Wimpers rond de 100 op de onderste wimperrand en tussen de 200 en 300 op de bovenste wimperrand. Lichaamsharen geen idee, ben ik gestopt met tellen zeg maar.

foto 2 dat haar is raar

Na een chemotherapie zijn alle cycli gelijktijdig afgebroken en zal men na het teruggroeien een periode kennen waarop een groot deel van de haren gelijktijdig het einde van de haarcyclus bereikt. Op dit punt vallen opnieuw veel haren gelijktijdig uit. Zo dus ook met mijn wimpers en ik kan zeggen, ik baal er vreselijk van! Was ik zo blij dat het boeltje weer begon te groeien is mijn groeicyclus weer ten einde. Ik weet het, het komt dus ook weer terug maar het normale verloop van 1 tot 5 wimpers per dag verliezen is voor mij dus nog ver weg helaas.

Een heel kort kapsel waarvan men nog eigenlijk wel kon zien dat het niet zelf zo gekortwiekt was.

Mijn bolletje had 8 weken na de laatste chemo weer een redelijk dekkend laagje en ging ik zonder petje naar buiten. Een heel kort kapsel waarvan men nog eigenlijk wel kon zien dat het niet zelf zo gekortwiekt was. Maar bij mij kon het de pret niet drukken en als een pauw, – ok, ok, zonder hele verentooi- liep ik dus trots rond. Ondertussen is het bedekt met de beloofde ‘chemokrullen’, een zacht en krullerig dekje en heb ik een hoog aaibaarheidsgehalte. De laatste periode dat ik zo vaak over mijn bolletje ben geaaid stamt uit mijn babytijd denk ik. Dat schapendekje mocht mijn kappervriend voor mij weer in model knippen en loop ik er gelukkig weer strak geknipt en geschoren bij. Heb ik lange tijd mijn korte haar gezien als iets wat bij mijn ziekte hoorde, heb ik ondertussen daar dus vrede mee en moet ik zeggen dat ik het wel ben gaan waarderen, dat korte koppie van mij.

Was haar voor mij ooit iets wat er gewoon zat en bij hoorde, het afgelopen jaar is het een echt dingetje geweest. Behalve op mijn hoofd begon het elders ook weer te groeien. Armen, benen en waar je al nog meer haar kan hebben. In mijn geval zo beetje overal behalve op mijn hand- en voetzolen zullen we maar zeggen. Gezien het feit dat het dus voor vrouwen nog steeds niet hetzelfde geldt als bij de mannen, ben ik maar weer aan de slag gegaan met de grasmaaier. Een strak gazonnetje is een lust voor het oog. En het gras bij de buren is altijd groenen, maar dat gaat weer over wat anders lijkt mij. Al met al kan ik er maar druk mee bezig zijn en als dan mijn wimpers uitvallen voel ik een directe stijging van mijn stresshormonen kan ik je vertellen.
Het is een intensieve bezigheid geworden. Alles voor een goede haargroei dus.

Zo zorg ik dat ik gezond eet en dat ik de juiste vitaminen binnen krijg. Ik eet ik mij rot aan vis, noten en peulvruchten want schijnt dat je bij een gebrek aan selenium en vitaminen B7 en B8 meer kans heb op haaruitval. Grrrr!
Ik word er ondertussen horendol van en ik moet oppassen dat ik er geen stress van krijg want emotionele stress verkort de haargroei, dus relax ik mij rot om het boeltje aan het groeien te houden, dat snap je wel. Dus als iemand zegt; ‘Jeetje, wat doe jij overdreven rustig en relaxed’, dan zeg ik gewoon: ‘Ssssttt, ik ben heel druk met mijn haar te laten groeien!’”

8 reacties

  • ingrid buitenhuis says:

    Zo mooi verwoord…
    Ik al 4x tumoren 4 jaar achter elkaar..ook kaal binnen 2 chemosessies…gern wimpers shit..
    Maar leerde door leuk gekleurd streepje of zwart mn ogen te “openen”
    Leerde met met pruik pet of haarbandmetpet mn ik op te vrolijken..

    Ik heb ook van ff wachten moet even mn haar doen..ff mn ogen laten spreken..en en en..
    NEE VANDAAG CHILLEN MET MN DIKKE BILLEN OP DE BANK.

  • Nieske Oppers says:

    Hallo zo herkenbaar.Heb in april 2014 borstkanker gehad.Eerst borstbesparend ,maar was 405 kans dat het weer terug kon komen.Toen amputatie,6 chemokuren,16 bestralingen.Ook ik ben helemaal kaal geweest,dat vond ik misschien nog wel het ergste van alles.
    Nu in april dit jaar heb ik een reconstructie gehad,ze hebben van mijn buik een borst gemaakt .Een negen uur durende operatie..Had zo’n hekel aan die prothese ging naar aquarobbic en dacht zo wil ik niet altijd rond blijven lopen.Straks in januarie 2016 krijg ik nog een borstverkleining andere borst ,want het verschil is niet mooi.Zo ben je bijna 2 jaar bezig voordat alles weer een beetje normaal is.

  • Sandra says:

    Zo herkenbaar, ook ik vond het vreselijk dat ik geen wimpers meer had. Ik vond het een vreselijk gezicht. Ondertussen ben ik na het hele traject 5 jaar verder. Wimpers zijn weer aangegroeid maar mijn haardos is nooit meer geworden wat het geweest is. Ik had altijd een dik bos lang haar, nou dat haar lang laten groeien heb ik maar opgegeven. Ik heb nu heel fijn en dun haar. Je kan mijn hoofdhuid er doorheen zien. Dus voor mij een kort koppie. Voor de rest op mijn lichaam heb ik ook minder haargroei maar dat vind ik niet zo erg.

  • Meri says:

    Hartstikke leuk geschreven Wen! En ja, je hebt gelijk, je hebt een hoge aaibaarheidsfactor met je elfen kapsel! X

  • Jo says:

    Zo herkenbaar heb op dit moment voor de 3e keer chemo dus ook voor de 3e keer alle haren kwijt en wimpers en wenkbrouwen. En toch valt het iedere keer weer zwaar tegen om tegen dat kale koppie te kijken in de spiegel.

  • Wendy says:

    Idd zo herkenbaar… Mis mijn lange haren en mijn wimpers, wenkbrauwen voor de 2de keer

  • Jacqueline Smetsers-Trommel says:

    Vanochtend stond ik voor de spiegel en dacht: “Kak, mijn wenkbrauwen vallen uit!!”. Hoe kan dat nu, ik heb ze nog maar net weer terug….. Ik hoef de haartjes maar aan te raken en ze zitten op mijn vingertoppen…..

    Even later las ik jouw superblog! Dat was even een fijn steuntje in de rug! Dank voor het delen!!

  • Maryann says:

    Vele raakvlakken.
    En zeker mooi verwoord .
    Ben trots op jezelf dat verdien je. ..
    2009 borstkanker geconstateerd.
    Heel t traject doorgelopen. Operatie, chemotherapie (4 van de 6ivm geen gevoel in me tenen),imunetherapie,chemotabletten 5 jaar lang. Nu 11 november 2015 WEER borstkanker geconstateerd. Weer heel t traject door. As dinsdag 22 december word ik geopereerd.heftig. alles komt als paddestoelen weet uit de grond al de ellende. ..
    Lieve groetjes maryann

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *