Alleen en toch ook samen

René verloor begin 2013 zijn vrouw Elsemarie aan borstkanker. Ze was 41 jaar.  Samen met zijn dochter Isabelle ( 9) en zoon Floris (4) leeft hij verder met dit grote verlies. Dat is allesbehalve makkelijk.

10 december 2013
23 reacties

Op gezette tijden ben ik me er bewust van dat mij niets mag overkomen. ’s Avonds in de auto bijvoorbeeld, als ik zie dat er een ongeluk is gebeurd. Op zo’n moment besef ik maar al te goed dat ik er als ouder alleen voor sta.

Natuurlijk zijn er familie en vrienden op wie ik kan terugvallen, maar dat is niet hetzelfde als met je partner. En dat geldt al helemaal voor mijn kinderen. Ik merk het aan mijn dochter. Ze is bang om ook nog haar vader te verliezen. Ze weet wat het is, houden van en missen. De ziekteperiode van Els heeft ze bewust meegemaakt. Lange tijd was die laatste maand van haar leven de enige herinnering die ze had aan haar moeder en praatte ze alleen maar daarover. Over hoe ziek mama was en hoe ze erbij lag. Gelukkig kan ze zich nu ook weer de leuke dingen van haar moeder te herinneren.

Soms voelt ze het als ik er even doorheen zit. Dan probeert ze me wat te ontlasten door rustig te gaan spelen. Ik kan haar ook steunen en begeleiden als zij het moeilijk heeft. Laatst zocht ze op YouTube naar filmpjes met de titel ‘Mama ik mis je’. Dan is haar verdriet heel zichtbaar en weet ik dat ze het moeilijk heeft. Ik troost haar dan en we praten samen.

Lange tijd was die laatste maand van haar leven de enige herinnering die m’n dochter had aan haar moeder en praatte ze alleen maar daarover.

Onze jongste kan zich door zijn leeftijd nog niet goed uiten en dat baart me af en toe wel zorgen. Ik kan niet goed inschatten of hij kan verwerken wat er is gebeurd. Hij was nog geen vier jaar toen zijn moeder overleed… En of hij veel herinneringen heeft aan haar weet ik niet. In huis staan haar foto’s en ik vertel hem geregeld over mama. Hoe lief ze was. Ik wil niet dat hij haar vergeet, dus door vaak over haar te vertellen en foto’s te laten zien wil ik haar levendig houden voor hem.

Ik zag er heel erg tegenop om de zorg voor de kinderen in mijn eentje te moeten doen. Ik wist niet goed of ik dat wel zou kunnen. In die laatste weken voor Els haar overlijden heeft ze mij het vertrouwen gegeven dat ik het kon. En ze had gelijk, want het loopt beter dan ik had verwacht. In het begin wilde ik alles plannen, maar ik heb geleerd dat het altijd anders loopt en dat ik de dingen beter op zijn beloop kan laten. Nu kijk ik van dag tot dag hoe we het doen. Het enige waar ik maar niet aan kan wennen, is het thuiskomen in dat lege huis. Geen knuffel van je partner of een moment waarop je samen even de dag kunt doornemen. Dat is wat ik het meeste mis. Dan voel ik me toch wel erg alleen.

23 reacties

  • shivatje says:

    René sterkte want je hebt dan heel veel te verwerken dan komt er nog eens bij dat je door moet gaan. En dit is niet altijd even makkelijk omdat je geconfronteerd wordt met het probleem. Maar ook de kinderen die aandacht vragen.

  • Jolanda says:

    Als ik dit zo lees is het maar tekst….. De emotie en verdriet ligt erin. Houden van gaat zo diep. Je kan het jongen, en hoe langer het duurt hoe meer het gemis. Sterkte toegewenst van een moeder /oma.

  • ellie hirs says:

    respekt xx

  • danielle says:

    Ik wil je heel veel sterkte wensen voor de toekomst.
    Leef met jullie mee, want kanker is een verschrikkelijke ziekte heb mijn broer eraan verloren en mijn zus heeft ook borstkanker gehad,maar was er op tijd bij.
    Ik laat een kaarsje voor jullie branden

  • Chris says:

    Wat een waanzinnig moeilijke en harde situatie. Het verdriet als vader en als partner. Heel veel sterkte en kracht gewenst.

  • jolanda says:

    rené veel sterkte toegewenst en je kinderen, en zo te lezen kan je het prima met je kinderen
    Groeten Jolanda

  • Aria. Den hollander says:

    Heel. Heel veel sterkte. Kracht. Dapper dat je het zo op pakt en blijven praten met de kids,

  • johanna says:

    respect dat je het deelt! veel sterkte en kracht voor jou René en je kinderen!

  • Sandy Modderman says:

    Heel heftig dit verhaal ! Zelf ben ik als kind (net 10 jaar oud) mijn vader heel plotseling verloren aan leukemie, en ik weet nog als de dag van gisteren hoe ontzettend bang ik was dat mijn moeder ook zo plotseling dood zou gaan. Ik begrijp die angst van je dochter maar al te goed. Ook weet ik hoe zwaar het is om je kinderen alleen op te voeden, ik zit zelf helaas ook in die situatie. Ik heb diep respect voor je Rene, volg je hart en laat je kinderen je kracht zijn om verder te gaan. Sterkte !

  • Loura says:

    Ik ken je niet, ik kan me niet voorstellen wat jullie meemaken en toch.. vind ik je een kanjer!!

  • cindy says:

    Geweldig hoe je je erdoor heen slaat!Ik lees met veel bewondering je collums.Zelf heb ik mijn moeder verloren toen zij 39 was en ik 13.Nu ben ikzelf 37 en heb ik zelf 3 mooie dochters van 5,7 en 9 jaar en besef ik hoe moeilijk het voor mijn moeder is geweest om te moeten gaan…en tegelijk voor mijn vader om alleen verder te moeten met 2 kinderen van 7 en 13 jaar.Een tip wil ik je geven praat over je vrouw en deel je verdriet en gevoelens met je kinderen dat is heel belangrijk.Mijn vader huilde als wij er niet bij waren en hij wilde ons sparen maar het is niet fijn als het lijkt als je vader geen verdriet(gevoelens)heeft…heel veel sterkte

  • Yvonne says:

    Ik wens je heel veel sterkte en kracht om met je twee kinderen verder te gaan.Geniet van de kinderen en van elkaar.Heel veel respect voor de manier waarop je ermee omgaat.Rouwen mag en doe dit ook samen. Ooit komt er weer een lichtpunt en een ander leven.Lees regelmatig stukken van Jelle Helmus op so Chicken dat geeft veel ondersteuning. Groetjes Yvonne

  • Nel Klerk says:

    Heel veel sterkte toegewenst,voor jou en de kinderen

  • Maja says:

    Rene heel veel sterkte en kracht voor jou en je kinderen! Je doet het hardstikke goed…..Liefs Maja

  • cora van der bijl says:

    Rene heel veel sterkte voor jou en je gezin ik heb veel bewondering voor jou!!!!!

  • Geertje says:

    René heel veel kracht en sterkte toegewenst. Wat intens zal het zijn voor jou en je kinderen om een partner en je moeder te moeten missen. Hoop dat je wat steun kunt vinden bij je familie en je vrienden om je heen. Verwerken zul jezelf moeten doen neem daar je rijd voor. Doet je pijn als je dit leest een gezin in de bloei van het leven die door borstkanker een moeder moet verliezen. We moeten met z’n allen dit fonds steunen om de ziekte in de toekomst bij machte te zijn te bedwingen.

  • Mirella says:

    Wat een intens verdrietig! Goed hoe je je er samen met je kinderen er doorheen slaat. Blijf wel praten met je kinderen en laat je gevoelens ook aan ze zien.

  • Theo Vermaas says:

    Heel veel sterkte Rene. Ik weet zeker dat je het gaat redden met je dochters.Ik ben zelf ruim twee maanden geleden ook mijn vrouw verloren aan borstkanker,en de twijfels die jij nu hebt had ik ook maar samen met mijn dochters slaan we ons er doorheen hoe moeilijk dat vaak ook is.En je zult jezelf nog wel eens verbazen over wat je allemaal kunt en doet.

  • Elsa says:

    Wat knap hoe je met het verlies omgaat en ook voor je kinderen het verlies probeertt te verzachten. Heel veel sterkte de komende tijd.

  • Jannet says:

    Ik weet als geen ander wat het is om je partner en maatje te verliezen. Ik herken je verdriet en frustratie. Het is goed om te verwoorden waar je pijn ligt, en dit te delen met anderen, je familie, vrienden… De komende periode zal zeker niet makkelijk zijn, met de feestdagen in het vooruitzicht, op zo’n moment word je extra met je neus op het gemis gedrukt.
    Probeer te genieten van de kleine dingen, van je kinderen . Het is goed om over je vrouw en hun mama te praten, met een lach maar ook met een traan, het hoort erbij, het helpt hen ook hun verdriet een plekje te geven. Sterkte,
    Groet Jannet.
    https://www.facebook.com/judith.eijkelenboom/posts/430739647048925

  • Christel Habraken says:

    Heel veel sterkte René ,wat mooi opgeschreven voor mij heel herkenbaar!

  • lina says:

    ik denk aan jullie, het moet onvoorstelbaar zijn!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *