Herstelwerkzaamheden

“Ik geef je een folder mee van het revalidatieprogramma Herstel en Balans. Dit is speciaal gericht op kankerpatiënten die klaar zijn met de behandelingen.” Onverschillig neem ik het foldertje aan van de verpleegkundige en stop het ongelezen weg in mijn tas. Revalideren? Dat heb ik toch helemaal niet nodig?

27 januari 2014
19 reacties

Tags: , ,

Voordat ik kanker kreeg, bleef ik vrijwel nooit ziek thuis van mijn werk. Ik laat mij nou eenmaal niet snel door fysieke ongemakken uit het veld slaan. De afgelopen maanden werd ik echter noodgedwongen buitenspel gezet, ook wat werk betreft.
De borstkanker bracht ongewild `een tijdelijke baan vol nieuwe uitdagingen´ met zich mee. Een fulltime patiëntenfunctie welteverstaan, per direct te vervullen. Met volop mogelijkheden om vanuit huis te werken, contacten te leggen met diverse disciplines en het uitvoeren van vele verschillende opdrachten. Zonder sollicitatieprocedure, zonder opleiding of ervaring en zonder enige toekomstgarantie. Nu ik deze klus vol overgave heb volbracht, ben ik op staande voet ‘ontslagen’. Zodat ik, zoals vanouds, terug kan keren naar mijn oude vertrouwde baan.

Zoals vanouds, het lijkt zo’n mooi streven. Maar al snel maakt mijn lichaam mij overduidelijk dat ‘gewoon functioneren’ toch echt nog niet wenselijk en zelfs niet mogelijk is. Mijn energiepeil bevindt zich nog steeds op een belabberd niveau. Van de trap oplopen hijg ik vijf minuten later nog na. Mijn concentratie gaat niet verder dan dagelijks bedenken welke boodschappen er gehaald moeten worden. En daarnaast beginnen de bijwerkingen van de overgang en de medicijnen die ik de komende jaren moet slikken ook steeds meer de kop op te steken.

“Doe nou maar lekker rustig aan. Het is niet niets wat je hebt meegemaakt. Neem alsjeblieft de tijd. Het is echt beter om niet te hard van stapel te lopen.”
Dagelijks worden tegen mij zinnen van dit kaliber uitgesproken. Iedereen om mij heen lijkt een mening te hebben over mijn herstel. Lief bedoeld uiteraard, maar ik krijg er een betuttelend gevoel van. Kan ik soms niet zelf het beste mijn eigen tempo bepalen?

Ik verdiep mij toch maar wat meer in het revalidatieprogramma. Dit soort programma’s zijn er uiteindelijk niet voor niets. Steeds meer dringt het besef tot mij door dat er wellicht een kern van waarheid in alle betutteling moet zitten.

Mijn energiepeil bevindt zich nog steeds op een belabberd niveau. Van de trap oplopen hijg ik 5 minuten later nog na.

Na wat wikken en wegen besluit ik toch maar verstandig te zijn. Niet alleen vis ik de revalidatiefolder uit mijn tas, ook pak ik het aanbod aan van mijn werkgever om gebruik te maken van een re-integratiecoach. Ook op mijn werk willen ze dat ik rustig aan ga beginnen en begeleiding krijg in de opbouw hiervan. Vooruit, ook hieraan geef ik mij maar over.

Een paar weken later wandel ik in mijn sportkleding het ziekenhuis binnen voor de eerste bijeenkomst van Herstel en Balans. Ik neem plaats in de ruimte met vreemde, allemaal totaal verschillende mensen. Zonder nog maar een woord te hebben gewisseld, voel ik de verbondenheid door de kanker en direct dus een gevoel van (h)erkenning. Samen gaan wij, al herstellend en balancerend, de komende maanden de volgende fase van ons kankerproces in.

De revaliderende en re-integrerende voeten worden voorlopig nog maar even flink op de rem gehouden. Maar als het straks tijd is ze geleidelijk aan los te laten, ga ik hopelijk weer gewoon ‘zoals vanouds’ vol gas vooruit.

19 reacties

  • Janny says:

    Ja zoals altijd het staat weer duidelijk op papier! Sterkte sterkte sterkte!

  • gerda says:

    Super meis dat je zo goed als beter bent. En dan nu de opbouw oppakken om je lijf weer sterk te krijgen, heel veel succes en sterkte,jij kan het je bent zo,n sterke vrouw

  • Hanny says:

    Ik heb ook het programma van Herstel&Balans meegewerkt. Het was fantastisch om met lotgenoten samen weer aan je gezondheid te werken. En het ad succes !!
    We komen nog steeds met de groep bij elkaar, en dat werkt zo stimulerend voor ons allen.

  • Lonneke says:

    Iedere keer als ik jouw stukjes lees is het net alsof ik mijn eigen verhaal lees. Heel herkenbaar allemaal!

  • Barbara says:

    Dag Joyce, super dat je toch besloten hebt dit revalidatieprogramma te volgen! Inmiddels weet ik door eigen ervaring en door mijn werkzaamheden voor Re-turn dat je fysiek herstel en werkherstel niet vroeg genoeg in kunt zetten. Daarbij versterken deze twee componenten elkaar!
    Heel veel succes met je schreden op beide vlakken!
    groet
    Barbara van Dalen

  • Bernita Eskes says:

    Good for you! Ik rond deze week mijn revalidatieprogramma af en ben blij dat ik het gedaan heb. Mijn energieniveau is een stuk verbeterd en daarmee is t ook ‘tussen de oren’ lichter geworden. Gun jezelf en je lijf de aandacht die ze verdienen (en bedenk af en toe: wat zou ik een goede vriendin adviseren als zij in mijn positie zat… en luister er dan zelf naar 🙂 )
    Heel veel succes!
    Groet, Bernita

  • Coby van der veldt says:

    Stap voor stap weer verder,en dat gaat je heel goed af!

  • cora van der bijl says:

    Super zo als je het vertelt…… En inderdaad stap voor stap je komt er wel!!!!!

  • Fabienne says:

    GO Joyce, GO! heel veel sterkte en succes met jouw traject..Liefs

  • Danielle says:

    Hallo Joyce, ik heb 4 jaar geleden ook dit programma gevolgd met veel plezier, ondanks ik door heb gewerkt tijdens mijn ziekte (als zzp er) en mijn conditie best wel goed was, heb ik dit toch als goed ervaren samen lachen, sporten, praten en ook af en toe huilen. We komen nog steeds een keer in de 3 maanden bij elkaar even lekker eten en praten. Wens je veel succes met je herstel.
    Groetjes Danielle

  • Carola says:

    Goed van je! Dit draagt zeker bij tot herstel, alhoewel ik geen mens ben van dit soort groepsactiviteiten. Toitoi!

  • Fenny says:

    Stoere stoere vrouw!!!!!

  • Jenny says:

    En ook daar ben je maar weer aan gegaan! Echt jij dat je zoveel mogelijk alles een kans bleef geven Joyce, want alle helpende zaken aanpakken en blijven proberen was en is je motto 😉
    MOOI! X

  • vilja says:

    Goed om je verhaal te lezen. Veel sterkte en succes met herstel en balans. Inderdaad een aanrader. Ook te volgen bij Fysiotherapie praktijk Fytalis, te Wageningen.

  • Barbarel says:

    Weet je wat ik altijd zo mooi vind aan je columns, natuurlijk de column zelf – altijd slikken, traantje wegpinken en eeuwig respect – maar vaak ook de reacties die je krijgt van mensen, vaak vrouwen, die hetzelfde hebben meegemaakt als jij en die zoveel herkenning en dus ook steun halen uit wat je opschrijft… Zo mooi, zo fijn, dat jij dat kan, dat is echt een talent he!! Knapperd!

  • Helen says:

    Volgens mij doe je Herstel en Balans in het Rode Kruis Ziekenhuis zo te zien….
    Ik wilde er in eerste instantie ook niet aan meedoen maar heel veel aan gehad en leuke contacten aan over gehouden.
    Doe Letty en Marjon de groeten, hele lieve meiden.
    En sterkte met je herstel!

  • Caroline says:

    Super dat je dit doet met alle voors en tegens! In 2008 heb ik dit programma ook gevolgd, voor mijn gevoel was ik het minst erge geval,milde vorm, gradatie 2, borstsparende operatie, 32 bestralingen en dat was het….We waren met 7 dames, allen chemo gehad met alle gevolgen vandien, sommigen borstamputatie, zoveel ellende… Nu 6 jaar later ben ik de enige met uitzaaiingen, word palliatief behandeld, de cellen blijken niet alleen hormoongevoelig maar ook Her2-Neu gevoelig te zijn, hoe heeft dit kunnen gebeuren?
    Ik zit in het AVL tussen dames met ice-caps op, zij krijgen chemo en hopen op minder of geen haaruitval. Zij zien er ziek uit, ik zit er o.a. voor mijn infuus Herceptin, zie er goed uit, maar onderga een levensverlengende behandeling…..het is een heel moeilijk traject!
    Ik wens jou en alle anderen het allerbeste, de tijd is mijn vriend, elke dag wordt er een nieuw medicijn gevonden!

  • Carrie en Johan says:

    Hoi Joyce,
    Weer een prachtig verhaal!
    en weer een stapje dichter bij de “voltooiing!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *