Beginnend lymfoedeem

De kous op mijn kop

“Dan ga ik nu beginnen met meten.” Ik lig op mijn rug op de behandeltafel en zie hoe het ouderwetse meetlint erbij wordt gepakt. Samen met een blauwe balpen worden er kleine streepjes over de lengte van mijn armen gecreëerd. Als het lichte gekriebel op mijn huid voorbij is, kom ik moeizaam overeind. Mijn arm voelt al dagen pijnlijk en zwaar aan.

25 augustus 2014
11 reacties

Tags: , , , , ,

Nog geen half jaar geleden, zorgde een ontsteking in mijn rechterarm ervoor dat ik toen veel langer dan gepland moest wachten op mijn nieuwe borst. Opnieuw lijkt het erop dat irritante ‘armperikelen’ roet in het eten gaan gooien. Terwijl ik juist die keiharde expanders in mijn borsten spuugzat ben. Niet kan wachten tot ze eindelijk over een paar weken worden vervangen door zachtere siliconen exemplaren.

Gelukkig zit het deze keer eindelijk eens mee! Met behulp van een licht ondersteunend drukverband, slinkt mijn arm in een week tijd behoorlijk snel. Het vochtoverschot verdwijnt aardig en de druk en pijn neemt gelukkig weer af.

“Het lijkt alleen nog maar beginnend lymfoedeem te zijn. Toch is het verstandig om preventief een elastische steunkous gaan dragen. Niet elke dag, maar alleen als je gaat sporten of last hebt. Als je arm in de weken na de operatie niet opnieuw dikker wordt, dan kun je beginnen met de kous te dragen.” Opgelucht vertrek ik naar huis. De operatie kan doorgaan. Dus kom maar op met die definitieve protheses! En vooruit liever niet, maar kom ook maar op met die kous!

Mijn gedachten voeren mij bij het aanschouwen ervan voor even twintig jaar terug in de tijd. Naar het statige bejaardentehuis aan de rand van het bos.

De preventieve kous die ik moet laten opmeten is helaas niet in leuke kleurtjes te verkrijgen. Ik had een knalroze exemplaar namelijk wel toepasselijk gevonden. Maar het wordt uiteindelijk toch een saaie huidkleurige. Mijn gedachten voeren mij bij het aanschouwen ervan voor even twintig jaar terug in de tijd. Naar het statige bejaardentehuis aan de rand van het bos. Waar ik als jong meisje zeven jaar lang een bijbaantje had. Van kopjes koffie rondbrengen tot toiletten schoonmaken, van stapels borden afwassen in de keuken tot het wassen van oudere dames. Ik draaide mijn hand er niet voor om en werkte er elk weekend, elke vakantie. Voldoening kreeg ik ervan, ervaringen deed ik erop. Ervaringen met ouder worden en natuurlijk ook met het onvermijdelijke doodgaan. Maar vooral met het leven met lichamelijke ongemakken. Onlosmakelijk verbonden met de vele hulpmiddelen, die de ongemakken weer enigszins gemakkelijker maakten. Menig maal heb ik ze dan ook in mijn handen gehad. Die strakke, oncharmante, huidkleurige ondersteunende kousen.

Zal ik oud genoeg gaan worden om, met steunkous en al, mijn intrek in een bejaardentehuis te nemen? Lekker kneuterig kopjes thee drinken, bingo spelen en mijn achterkleinkinderen op visite krijgen. Geholpen worden met aankleden en het wassen van mijn oude lichaam. Een ding is zeker: ik trek vast veel bekijks. Een gezicht vol rimpels, lange grijze haren bijeen gebracht in een knot, een krakkemikkig vervallen lijf. Maar wel nog altijd versierd met die twee prachtige jeugdig ogende pronte borsten. Daar hoeft tegen die tijd gelukkig echt geen hulpmiddel aan te pas te komen!

11 reacties

  • Coby van der veldt says:

    Mooi beschreven ! X

  • Sity says:

    Hey Joyce
    lees net van je saaie huidskleur kous Ik heb steeds een zwarte gehad en dan met zwarte pleisters nu ben ik kortgeleden weer geweest wat voor kleur? Maar weer zwart? Ik zei ja en zet er maar bij ROZE of BLAUW ik zat buiten op de taxi te wachten en toen kwam ze met staaltjes
    kijk eens wat ik vind? Ik zei gelijk bestellen !!! Nu heb ik een pink ribbon Roze en een petrol kleur helemaal te gek dus ze zijn er wel Ik bestel bij DANTUMA in Leeuwarden misschien kunnen ze eens informeren
    lieve groetjes Sity Boelens

  • Ilse says:

    Hoi Joyce,
    Weer een mooi verhaal van jou. Ik heb diep respect voor jou.Heel veel sterkte.
    Liefs, Ilse.

  • Mooi beschreven en Sity Boelens bedankt voor de tip

  • Ellie Fenes says:

    Wat een mooi en lief verhaal!! Een betekenis aan het leven geven, dat is mooi!!

  • Christina Schreuders says:

    Ik heb nog steeds een huidskleur en een zwarte
    Weet u miss of ze die roze en andere kleur ook hebben bij Hofstede in ’s Hertogenbosch
    Want zeg nou eerlijk een beetje kleur in’t leven mag wel.

  • Jenny says:

    Wat een mooi beschreven bruggetje naar het verzorgingstehuis!
    Jou kennende had je gewoon je roze armbandje(s) over de sok heen; bijpassende gelakte nagels en een crème kleurige tas met roze biezen (en zal dit over 50 jaar niet anders zijn ;-))

    Xx

  • Hugo says:

    Leuk. Positief.

  • Janny van den Berg says:

    Weer mooi op papier gezet! Idd goed idee een beetje meer kleur zou niet misstaan, in ieder geval dat je kan kiezen voor meer kleur.

    Groetjes ,
    Janny

  • Anita says:

    Heb even navraag gedaan bij Dantuma Medisch speciaalzaak in Leeuwarden en daar zijn de kousen inderdaad te leveren in verschillende (leuke) kleuren afhankelijk van maat kous en welke leverancier. Dus geen saaie kleuren meer nodig. En er zijn verschillende leveranciers dus dat zou ook moeten kunnen bij andere speciaalzaken in andere steden….

  • Carrie en Johan says:

    En al weer een mooi verhaal. Prachtig onder woorden gebracht!
    Liefs,
    Carrie en Johan

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *