Column Pink Ribbon Chantal Deen

In de tussentijd

Sinds maart 2014 weet Chantal dat ze borstkanker heeft. Ze ontdekte zelf een knobbeltje in haar borst waarna een traject van chemotherapie (9 kuren) startte. Daarna volgt een borstsparende operatie en 21 bestralingen. Chantal is getrouwd, en heeft een zoon van 10 en een dochter van 13 jaar. Chantal neemt geen blad voor de mond en haar humor is af en toe zwartgallig.

18 november 2014
5 reacties

Tags: , ,

Na zes maanden is er dan eindelijk een einde gekomen aan de chemotherapie en met succes. Ook op de laatste MRI is de tumor niet meer waar genomen. Na chemo nummer drie was de tumor al foetsie dus de kans is zeer groot dat de rest van die kankercellen ook eieren voor hun geld hebben gekozen. Zeker weten doe ik dat pas als ik ben geopereerd. Maar de vooruitzichten zijn positief. Garanties tot aan de voordeur, uiteraard. Stap twee is nu de operatie. Het is een borstbesparende operatie en ik hoef niet te blijven slapen bij mijn witte jassen vrienden. Tot die tijd begeef ik mij in de tussentijd.

De tussentijd, wat doe je dan? Zal ik jullie eens een geheimpje vertellen?! Ik voel mij best gelukkig nu. Raar hè, ik denk dan ook dat het slecht is om mij zo happy te voelen. Ik bedoel, kom op, ik heb kanker (of niet hè, die kanker kan al vertrokken zijn?!) en dan voel ik mij blij. Hoe tegenstrijdig is dat? Vandaag heb ik in de auto keihard meegezongen met een niemendalletje op de radio, alsof er niets aan de hand was. Ik vermoed dat het de vreugde is van het einde der chemo’s. Weten dat ik die behandelingen in principe nooit meer hoef te ondergaan stemt mij mega blij. Toch blijft het raar om vreugde te voelen terwijl de eindstreep nog niet is gehaald. Ik heb nog twee mega stappen te gaan, de operatie en de bestralingen. Bepaald geen picknick maar wel nodig. Mag ik dan happy zijn terwijl ik ziek ben? Moet ik niet in een hoekje gaan zitten totdat het over is? Ik blijf het moeilijk vinden.

Waarom maakt dat brein van mij zoveel gedachten aan dat ik schiet van blij naar bang zijn? Alsof ik gestraft ga worden omdat ik mij blij in het hart voel?! Hmmm, vroeger dacht ik echt dat ik gestraft zou worden voor mijn gedachtes. Bizar hè. Hoe kom je erop maar beter nog hoe kom je eraf? Ik geloof gelukkig allang niet meer dat ik gestraft word maar laat mijn gedachten komen en soms ook weer gaan.

Wist je dat je gemiddeld een gedachte per seconde hebt een als je wakker bent dan hè?! Kun je nagaan hoeveel gedachtes de revue passeren in mijn brein op een doordeweekse dag?! Stiekem denk ik weleens dat ik er soms meer dan drie per seconde fabriceer, hahaha. Ken je dat? Hé, die vrouw heeft een leuke jas aan. Wat voor een hond is dat? Zó, die is ook lekker met het verkeerde been uit bed gestapt. Ik moet nog wc papier halen. Heeft zoonlief nou zijn gymspullen meegenomen? Dat gaat zo de hele dag door. Nu ben ik mij er nog meer van bewust dan voor mijn diagnose. Simpelweg omdat ik heel veel tijd heb doorgebracht in gestrekte positie. Zo kom je tot de meest opmerkelijke gedachten. Ik wil soms die interne breinknop even stop zetten omdat ik niet altijd en overal een mening over wil en kan hebben. Even compleet zen! Zo ook in deze tussentijd. Even geen oordeel over de uitslag of wat dan ook. Maar gewoon zijn zonder toeters en bellen.

Ik zie het zo, over de uitslag van mijn ziekte kan niet worden gecorrespondeerd, dus wat zou ik zitten simmen?! Als ik tot de dag van de uitslag, mezelf toe sta om me happy te voelen verandert er geen zak aan de uitslag. De uitslag is allang bekokstoofd in mijn lijf. Als de uitslag positief blijkt te zijn heb ik fijne weken gehad. Mocht de uitslag niet positief zijn dan heb ik ook fijne weken gehad. Weet je, fak it, ik ga het gewoon doen. Clap along if you feel like a room without a roof, kom op wie heeft deze tekst bedacht???!!! Het gaat om het principe: Because I’m happy! De tussentijd zal een blije tijd zijn met ruimte voor tranen en angst.

5 reacties

  • Conny says:

    Hoi Chantal……succes met de rest van het traject.
    Ik ben een jaar geleden geopereerd en een half jaar geleden mijn laatste chemo gehad.
    Voel me prima nu
    ..en wil je even zeggen dat je vooral moet genieten van de momenten dat je happy bent. …..
    Donkere dagen zijn er al genoeg.

  • Mirjam Grimm says:

    Beste Chantal, ik…ik … ik “backspace” steeds maar wat ik intyp, ik vind het moedig van je dat je zo openhartig bent, zelf zal ik niet meer genezen en je schrijft zo herkenbaar over de gedachten die je zo kunnen overnemen. Ik kijk misschien 2 keer per jaar naar deze site en reageren doe ik al helemaal niet..maar nu wel, ik denk omdat het me nu wel raakt, jouw woorden raken me en ik ken je niet eens…ik ben niet zielig, ik modder ook maar gewoon op mijn eigen manier elke dag weer een beetje vooruit…ik ben ook happy en dan opeens moet er schijnbaar “gewoon” weer even gehuild worden, zo maf, ben een beetje onsamenhangend (ik zeg lekker dat het van de medicatie is 🙂 ) Ik wilde je gewoon even laten weten dat jouw woorden effect hadden en dat ze gewaardeerd worden, veel sterke en mooie dagen, groetjes Mirjam

  • Roosmarie says:

    Herkenbaar!
    Je bent pas patiënt als je je zo gaat gedragen. Tot die tijd onderga je een behandeling.

  • Chantal, ik wens je veel sterkte! Houd moed! Groetjes van Lucia! (vriendin Stella)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *